18. Milli Eğitim Şûrasının en radikal ve bana göre de en anlamı olan kararlarından birisi, Milli Güvenlik dersi müfredatının güncellenmesi ve bu dersin muvazzaf veya emekli subaylar tarafından değil, kadrolu öğretmenlerce verilmesine yönelik yasal düzenlemelerin yapılmasıyla ilgili maddesiydi.

Şûras sonrası basında geniş yer bulan bu karar, şimdilerde hatırlara gelmemekte ve bu yönde yasal düzenleme yapılıp yapılmadığına veya yasal düzenleme yapılmasına dair bir çalışma planlanıp planlanmadığına dair bir açıklama yok.

Yeni ve sivil bir anayasaya odaklanan meclis bu konuyla ne zaman ilgilenir ve bu konuya ne zaman sırası gelir bilinmez ama öğretmenler bu düzenlemenin ivedilikle yapılmasını istiyor. Aslında bu yöndeki düzenleme yeni anayasa ve sivilleşme sürecine de uygun. Bu yönüyle belki de daha kısa sürede ele alınabilir.

Bu düzenlemenin ivedilikle gerçekleşmesinin bir de istihdam ve öğretmen ataması boyutu var. Zira Milli Güvenlik dersi müfredatına en yakın eğitimi alan tarih öğretmenleri bu dersin kendilerine verilmesini istiyor. Ciddi bir birikme olan atanamayan Tarih Öğretmenleri ise, bu esile ile bir nebze de olsa Tarih Öğretmenliği kadrolarının artabileceğini ümit ediyor.

Gerçekten de Tarih Öğretmenliği branşı mezunları atanamayan ve yıllardır atanmayı bekleyen öğretmenler arasında ciddi bir yoğunluğa sahip. Bu branş için atamalarda açılan kadro sayısı oldukça az ve 80 KPSS puanı bile atanmaya yetmiyor…

Son zamanlarda atanamayan Tarih Öğretmenlerinden oldukça fazla mail alıyorum. Yetkililerle aralarında çözüme yönelik köprü olmak ümidiyle bu maillerin bir kaçının ilgili kısımlarını olduğu gibi yayınlamak istiyorum;

# … Ben 35 yaşına gelmiş ve atanamamış bir tarih öğretmeniyim. İstanbul Üniversitesi Tarih bölümü 2000 mezunuyum.Bir tarihçi olmaktan gurur duyuyorum.

Hükümetimiz tarih branşına yıllardır çok az kadro verdi bazen de hiç kadro vermedi, görmezden geldi, yok saydı. Atama sayıları asla adaletli olmadı, gerçek açığı yansıtmadı. 11 yılda toplamda sadece 3400 tarih ataması yapmıştır. Bu atanmayı bekleyen 20binin üzerinde tarihçi için çok az bir orandır. Sayımız her geçen yıl katlanarak artmaktadır. Buna rağmen hala plansızca tarih bölümü açılıp, formasyon dağıtılmakta, eğitim fakültesinin kontenjanları artırılmaktadır.

Ben 8. kez kpssye girdim. Bölümümüze verilen kontenjan çok az olduğu için maalesef 87-88 alamadım. Alabildiğim punlar birçok bölüme yetmekte ama bana yetmemektedir. İlk 20’ye-100’e girememem benim yetersiz olduğum anlamına gelmiyor. Arkadaşlarım atanırken ben sadece hayıflanmakla, üzülmekle, bölümde okuduğum için pişman edilmekle kaldım.

KPSS’ye hazırlanmak için işimden ayrıldım. sınava girdim. Hayatımda girdiğim en zor bilenle bilmeyeni ayıramayan, bir o kadar da yanlışlarla dolu bir sınavdı . Ben sözelciyim, bölümüme 0 matemetik yaparak girmiştim. Şimdi benden bu saatten sonra 30 matematik yapmam bekleniyor. Ben o matematikleri yapamadığım sürece asla tarih branşında atanmaya yetecek puanı alamayacağım. Bana neden branşımla ilgili soru sorulmuyor. Bazı branşlarda baraj 0, 40,50 . Şimdi bu adama öğretmenlik için yeterli de biz mi yetersiziz? Bu zulüm değil de nedir? Yeter bundan sonra tarihçilere yapılan bu zulüm.

2 çocuk annesiyim ve 7 yıl özel sektörde öğretmenlik yaptım. 2. çocuğumu doğurduktan sonra okulum işime son verdi. Başbakanımız 3 çocuk yapın diyor ve ben 2. çocuktan sonra işsiz kaldım. Şuan özel okullarda iş bulanıyorum çocuklarımdan dolayı. Neden versinler ki? Sizi üç kuruşa istedikleri gibi sömüremeyecekler. Esnek mesai saatlerine uygun değilsiniz. Hani kadınlara pozitif ayrımcılık vardı? Hükümetimiz haklarımızı koruyor mu ? Ben eğitimli, kalifiye, mesleğine aşık bir kişiyim ama işe yaramaz bir vaziyette evde vakit geçiriyorum. Yazık değil mi bu emeklere, genç beyinlere? Evde çocuklarıma, kendime ayıracağım vakit yok çünkü kpss’ye hazırlanıp 85 almam gerek. Ne bir kitap okuyabiliyorum, ne de kendimi geliştirebiliyorum. Ben bundan sonra öğrencilerimle buluşmak, beni bekleyen öğrencilerimle birlikte olmak istiyorum. Önümde sadece 4 yılım var. Sonra zaten yaştan dolayı atanamayacağım. Lütfen sesimize kulak verin, bizleri daha fazla mağdur etmeyin…

# … Biz tarih öğretmenleri olarak son yapılan milli eğitim 18. şura kararlarından birisi olan milli güvenlik derslerine askerlerin girmemesi teklifini büyük bir sevinçle karşılamış bulunmaktayız. Ülkemizin demokratikleşmesi açısından son derece önemli olan bu kararın biran önce yürürlüğe girmesini beklemekteyiz. Milli güvenlik dersi müfredatına en yakın eğitimi almış olan biz tarih öğretmenleri, öğrencilerimize bu dersi sunmaktan büyük bir sevinç duyacağımızdan hiç kuşkunuz olmasın. Tarih Öğretmenleri olarak sizden isteğimiz yapılacak atamalarda bu konuyu da dikkate alarak zaten yıllardan beri mağdur olan biz tarih öğretmenlerinin derdine bir nebze de olsa çare olmanızdır…

# … ailemden 23 saat uzakta 5 sene okul okudum tarih öğretmeni olabilmek için, ama sonuç elde var sıfır kontenjanlar o kadar kısıtlı ki ne kadar puan alsak bile ayırt etmiyor bir yandan 5o puan ile atanan binlerce öğretmen varken bir yandan da bizim gibi 70-80′lerde puan alıp atanamayan insanlar… bu işsizlik yüzünden günden güne işe yaramaz bir insan gibi seziyorum kendimi… nişanlanmayı düşündüğüm insan kendi atandı ve ben atanmadığım için terk etti görün ne haldeyiz.bundan sonra sesimiz duyulsun istiyoruz branşımıza verilen önem artmalı, milli güvenlik dersleri bize verilmeli böylece kontenjanlarımızda bir artış görülebilir…

Sinan ÇAĞIRAN | www.EgitimHaberim.com
sinan.cagiran@EgitimHaberim.com

Çok mu şaşırdın? 

Yazımda sizlerle paylaştığım ve eminim ki, birçoğunuzun da acıyla, dehşetle baktığı bu fotoğraf, beni hiç şaşırtmadı desem, soğukkanlılığım dehşete düşürür mü sizi de? Sizi daha fazla düşürmeden dehşete, düşüncelerimi paylaşıyorum sizinle: 

3 – 5 yaşlarında kız ya da erkek çocuğu, tekmelerken kedi ya da köpek yavrusunu, umursamazca izleyen bu durumu, anası, babası çocuğun, hatta anlamsız, belli, belirsiz sırıtkanlık yaparken, ruhsuz yüreğinin de etkisiyle; kanınız dondu mu sizin de? 

Kedinin ya da köpeğin kuyruğunu çekiştirip dururken bir bebe, bilinçsizce, bebenin elini tutan ahmak, hiçbir şey olmuyormuş gibi görmezden geldiğinde olanı, kan beynine çıktı mı senin de? 

Yine, o zavallı hayvanların kuyruğuna teneke bağlayan, ya da çamaşır ipine doladığı boynunu yara bere içinde bırakırken hayvanın, o velet; hiç müdahale ettin mi sen de? içinden gayrı ihtiyari gelen bir sesle? 

Bir kedi yavrusu denize atılırken, sadistçe, ne yaptın peki? Nalet okuyup, geçtin mi yoldan öylesine? Ya da olaya müdahale edebildin mi kendi yöntemlerinle? 

Zehirli köftelerle kandırılırken mahallenizin sevimli köpekleri, haince; belediyenin, adı zabıta olan görevlileri tarafından, ya da zehirli iğneyle vurulurken tüfekle uzaktan, perdeni mi kapattın usulca? Yoksa ortalığı ayağa mı kaldırdın tüm insan duygularınla? 

Aynı zabıtalar, mahallenizin çocuklarına yakaladığı her köpek için 5 lira, 10 lira para verirken, utanmazca; sen neredeydin o ara? 

İstanbul’da bile 10’u, 15’i geçmeyen sayıları, hayvan barınakları, 300- 500 m2 arazisi için kapatılırken sessizce, hangi örgütlü tepkiyle dikildin ki şunu yapan vicdansızların karşısına? 

İnsaflı, vicdanlı bazı belediye yönetimlerinin aşıladığı, kısırlaştırdığı, kulağına küpe takıp izlediği köpeklere bile, " Gürültü yapıyorlar." diye feryat figan eden komşuna, 3 – 5 kelam edebildin mi hakkınca? Allah aşkına! Sorsana vicdanına? 

Sahipli, tasmalı, aşılı, karneli, hayvanlara bile karşı çıkmadılar mı? İhbar etmediler mi belediyelere? E, sen de sessiz kalıp olan bitene, ya da bu adice işlenen suçlara, ortak olmadın mı? 

Aşılamayla, kısırlaştırmayla, barkodlamayla bile uğraşmadan, ağzı, dili olmayan hayvanları, otobanlara, yol kenarlarına, ormanlara, uçsuz bucaksız, dağ başlarına terk eden, açlıktan ölsünler diye nöbet bekleyenleri, ölüme terk edenleri de görmedin mi? Olanlara seyirci kalmayıp, müdahale edenlere, köyün delisi muamelesi de mi yapmadın Allah aşkına? Bi yol, söylesene bana? 

Çocuğu 3 – 5 gün eğlensin diye, gözünü kırpmadan 300 – 500 doları gözden çıkaran, " Çocuk sıkıldı. Bakımı zor geldi. Tüyü, pisliği sağlığımızı bozdu." Gibi gerekçelerle o zavallı hayvanları tatil beldelerinde bırakanları, ya da usulca, evinden sokağa bırakanları da görmedin mi? Sana inanmamı beklemiyorsun heralde? 

Sitenin, apartmanın bahçesinde sahipsiz kedilere, köpeklere bakanlara, senden hiçbir extra yardım beklemedikleri halde, dünyayı zindan, hayatı da çekilmez derecede bunaltıcı hale getirmedin mi? Hatta merhametsizliğin büyüklüğü karşısında evinin duvarlarını da yumruklatmadın mı zavallı adama? 

Hayatını, insanlığını Allahın her günü, günün her saati, tehdit eden, bunca tinerci, yankesici, sapık, cani, katil, eşkıya, sadist, it, kopuk, zibidi, mafya artığı bozuntu, birinci deneyimlerine bu hayvanlara yaptığı işkencelerde sahip olur. şunu da mı bilemedin sen? 

Zavallı sakat bir kedi yavrusunu pitbuluna parçalatıp, başını da ayağıyla ezen piskopatı da duymadın mı yoksa? 

Bir kediyi zevkine denize atan ayyaşa ne tepki verdin peki? 

Bunca vicdansızlığı yapa yapa büyüyen çocuk, o köpeği, o halde denizin dibine yollayınca, çok mu şaşırdın yoksa? 

Ben hiç şaşırmadım güzel okuyucum. 

Allah, hiçbir kulunu o derece hayvanlaştırmasın. O derece güçsüz bir mahluka çevirmesin. Amin! 

Bunların var olmasının önemli bir nedeni başlangıç itibarı ile de olsa "futbol"dur… 

Dijital platformlar izleyicilerine seçme-seçebilme özgürlüğünü sunuyor… 

Farklı kanal ve yayıncılık teknikleri ile… 

Aynı zamanda; izleyicelerine kısıtlamalarda getirebiliyorlar… 

Şöyle ki: 

Kumandanıza ve farenize bu platformların yöneticileri hükmediyor-hükmetmek istiyorlar… 

Sanırım, çoğu kişi aynı sıkıntılardan yakınıyor; "kanal listeleme"sıralamasının sabit olmasından örneğin. 

Ekranda bir sürü gerekli-gereksiz kanal listesi 500'lere varan… 

Bir de Avrupa kanalı varsa eğer sorma gitsin… 

Efendim; "Bırakınız geçsinler, bırakınız seçsinler" misali bu kanal ayarlama işini serbest bırakın… 

Kumanda ile boğuşturmayın bizleri ve gereksiz zaman kayıpları da yaşatmayın! 

Sizlerin dijital platformlarınızda da standart uydulardaki gibi izleyicinin istediği şekilde kanal sıralamasına imkan veriniz… 

Bir de bu platformlarınızda hiçbir şekilde tanıtım mesajları-mesajlar görmek istemiyoruz… 

Evde yaşlısı var genci var, anlayanı var anlamayanı var… 

Bu mesajlar inatçı mesajlar, bir süre sonra kendiliğinden kaybolmuyor… 

Bir şekilde silmedikçe-silemedikçe "at nalı"gibi ekranda asılı duruyorlar… 

Bilgilerinize… 

Ülkemin insanı, ister sıradanı ister güçlü tanınanı olsun, akla uymayan öyle “söz”ler söyler, öyle “davranış”larda bulunurlar ki, “Vay be!” dersiniz. Bu, bir şaşkınlığın, “Bu kadar da olmaz, pes!” demenin ifadesidir.

Bazen “akla yatma”yan, söz konusu olan kişilerle ilgili değil de, onlara yapılanlardır.

Gazetelere bakınca neler görürüz neler!

Son günlerde, sizi bilmem ya, benim ilgimi çeken iki “haber”den söz edeceğim. Bunların içeriklerine bakarak birer de başlık koymayı uygun buldum.

Azrail’e Yakalanmak!

Önce, bir "haber"den alıntı:

“Madımak Oteli’nde 33 aydının yakılarak katledilmesi olayının azmettiricisi, 18 yıldır aranan firari sanık Cafer Erçakmak’ın yaşamını yitirdiği ve gizlice defnedildiği bildirildi.”

Oysa Cafer Erçakmak’ın Fransa’ya kaçtığı söyleniyordu. Haberin devamından anlıyoruz ki, Sivas Belediyesi Mezarlıklar Müdürlüğü kayıtlarına göre de Sivas’ta toprağa verilmiş.

Cafer Erçakmak‘la ilgili habere bakalım:

“Erçakmak’ın Sivas’ta 50. Yıl Sitesi’nde içeriden birbirine geçilebilecek şekilde dizayn edilerek birleştirilmiş 4 daireden oluşan bir evde akrabalarıyla beraber yaşadığı öğrenildi. Bazı sivil toplum örgütlerinin ve kişilerin de Erçakmak’ın burada yaşadığına dair ihbarda bulunduğu, fakat bu ihbarların hiçbirinin değerlendirilmediği öne sürüldü. Erçakmak’ın üzerine kayıtlı iki de arabasının bulunduğu ve bunları ölümünden önce vekaletle sattığı belirtildi.”

Cafer Erçakmak, polise yakalanmadan Sivas’ta yaşamış.

Cumhuriyet’in (*) yazdığına göre, Sivas Emniyet Müdürlüğü’nün Mart 2011’de mahkemeye gönderdiği yazıdan polisin Cafer Erçakmak’ın peşinde olduğu, ama Erçekmak’ı yakalayamadığı anlaşılıyor.

Görülüyor ki, polisin yakalayamadığı Cafer Erçakmak’ı Azrail yakalamış!

Metris’te Erken Rezervasyon!

"Şike” iddiaları, “futbolda deprem” yarattığı.

Medya, “iş”i sadece Fenerbahçe’ye, Aziz Yıldırım’a ihale etmeye soyundu; kamuoyunda öyle bir oluşturulmaya çalışıldı.

Aziz Yıldırım, bir pazar gözaltına alında, öbür pazar tutuklanarak Metris’e gönderildi.

Bir pazardan öbür pazara, emniyet- hastane, adliye-hastane arasında gidip geldi.

Aziz Yıldırım’la ilgili çok şey yazıldı.

Aziz Yıldırım’ın ifadesi diye basına yansıyanlardan en ilginç olanı şuydu:

“İSTANBUL Üniversitesi Kardiyoloji Enstitüsü Laboratuvarında ait şahsımla ilgili yapılan laboratuvar test sonuçlarına ilişkin belgeleri sunuyorum. Sunduğum belgeden de görüleceği gibi hasta adı olarak benim adım şöyle ki Aziz Yıldırım yazılıdır. Bunun karşı tarafında ise Metris 1 ve 2 nolu Kapalı Cezaevi İnfaz Kurumu olarak adfotoğraf (…) yazılıdır.

Bu test sonucunu biz savcılığa sevkim yapılmadan önce polis tarafından anjiyo yapılmak maksadıyla hastaneye gittiğim sırada düzenlenmiş bir rapor olarak aldık. Dikkat edileceği gibi daha savcılığa sevk edilmeden suçlu bulunup adresimde kapalı cezaevi olarak gösterilmektedir.” (**)

Aziz Yıldırım’ın ifadesinden ne anlıyoruz?

Aziz Yıldırım, daha savcılığa sevkedilmeden Metris’te yeri ayırtılmış.

Yani?

Erken rezervasyon!

(*) http://cumhuriyet.com.tr/?hn=260418

(**) http://maraton.com.tr/haberdetay.asp?Newsid=144295

TURGUT ÇELİK/ Mersin

İbn Haldun’u bilirsiniz. Kendisi birinci tarih filozofudur. Bilinen en önemli eseri Mukaddime adlı çalışmasıdır. İbn Haldun, tarih ve sosyoloji alanındaki özgün çalışmalarıyla tanınır. Temel tezi her devletin ve medeniyetin insan oğlu gibi doğduğu, büyüdüğü, geliştiği ve öldüğüdür. 

3D kuralını da bilirsiniz. Sosyolojide mevcut durumdan bAşık Olmaya durumlara geçişin ifadesidir. Dönüşüm-değişim ve devrimle tamamlanan aşamalar demektir. Bu aşamalarla toplumsal unsurlar değiştiği gibi devletler de değişerek bir halden bAşık Olmaya bir hale geçişi yaşar. 

2. Mahmut’uda bilirsiniz. 13 eşinden, 13’ü erkek ve 12’si kız olmak üzere 25 çocuğu vardır. Ama asıl gücü bu değildir. Gücü Osmanlılarda modernleşme tarihinin mimarı olmasından kaynaklanır. Devletin yeniden yapılandırılmasında büyük direnç olarak gördüğü Yeniçeri Ocağını“Vakayı Hayriye” dediğimiz olayla ortadan kaldırarak Osmanlılarda dönüşüm sürecini başlatır. 

Tanzimat Fermanı’nı da bilirsiniz. Sultan Abdülmecit’in izniyle Mustafa Reşit Paşa tarafından okunan ve temel hakları güvenceye alarak Osmanlılarda anayasacılık hareketinin başlangıcı sayılan tarihi belgedir. Osmanlılarda demokratikleşme adına kazanç sayabileceğimiz hukuksal düzenlemeler bu belgeyle başlar. 

Ama işin özü aslında şudur: Tanzimat Fermanı ve süreci Osmanlıların Fransızlaşmasıdır. Edebiyat Fransızlaşmıştır. Roman kelimesi mesela Fransızcadan aynen alınır. Fransız İhtilali’nin etkileri Osmanlı siyasal sistemini nasıl zehirlemişse Fransız Edebiyatı’nın Victor Hugo’su, Fenelan’ı Osmanlı edebiyatını da aynı doğrultuda zehirler. 

Paris sokaklarının romantizmi Osmanlı bozkırlarında yaratılmaya çalışılan çaresiz aşıklar, zayıf karakterler ve basit kurgularla karşımıza çıkar. Sonuç, ne Batılı olabilmiş ne de Osmanlı kalabilmiş karakterlerin hazin öyküsüdür. 

Aynı zamanda Fransa kültürü ve dilinin yanında Fransız mimarisi, sanatı, yaşam biçimi de Osmanlıların alaka alanına girer. şöyle ki dönüşüm hem siyasal hem de kültürel olarak Fransızlaşmadır. 

Sonuç, Osmanlı siyasal sistemi için, Tanzimat romanlarındaki karakterlerden farksız olur. Ne Batılı olabilmiş ne de Osmanlı kalabilmiş bir sistem vardır ortada. Üstelik ortada Tunus’u işgal etmiş, cumhuriyetle yönetilen bir Fransa ile Abdülhamit’in saltanatı ve ülkesini koruma kaygısı vardır. 

bundan sonra dönem değişim dönemidir. Abdülhamit bu değişimin öncüsüdür. Yeni model Almanya’dır. şöyle ki Osmanlı, Almanlaşacaktır. Siyasal alanda Birinci Dünya savaşında “tabanca arkadaşlığına” kadar dönüşecek olan bu aşama mimaride Mimar Kemalettin beyler, orduda Von Der Goltzler, Beyoğlu’nda Viyana operetleri, şiirde Akif’in Almanya’yı yücelten mısraları, polis teşkilatında Alman disiplini, eğitimde misyoner okulları, ulaşımda demiryolları olarak başlar. 

Sonuç, Osmanlı siyasal sistemi için, Alman doğu bilimcilerinin hoyratça yağmaladığı Bergama Sunaklarından farksız olur. Almanya’nın sömürgeci emelleri İttihatçıların çılgınlıklarıyla birleşince Almanya ile birlikte Almanlaşan Osmanlının da yıkımı gerçekleşir. 

Uzatmayayım. Sonrası, benim Kemalist bürokratik oligarşi birilerinin de cumhuriyet dönemi demekten hoşlandığı süreçtir. 1923 ve sonrası birilerinin iddia ettiği gibi bir devrim olmadı maalesef. 

Olan ekonomide birazcık Sovyet faydacılığı, hukukta İsviçre-İtalyan-Almanya çorbası, siyasal alanda Fransız jakobenizminden üretilmeye çalışılan bir “biz bize benzeriz” modeliydi. Buna 1950’den sonra Amerikanlaşan Türkiye’yi de kattın. 

Alın size başında türbanı, üzerinde şeffaf beyaz bluzu altında siyah sutyeni ve daracık pantolonuyla muhafazakar kadınlarımız… Kendisinden boşandığı için eski eşini çocuğuyla beraber öldürüp intihar eden erkeklerimiz… Cemaatin olmadığı köylerine cami diktiğimiz Alevilerimiz… Doğru dürüst ne Türkçe ne de Kürtçe konuşabilen Kürtlerimiz. Bir zamanlar İran’a, Arabistan’a kovmaya çalıştığımız ama şimdi başımızın tacı yaptığımız dindarlarımız… 

Opera, caz konserlerinde caka satan ama eşinin etek boyuyla kavga eden Beyaz Türklerimiz.. 

Çarşaf yırtan, plajda haşemeli kadın kovalayan ama camiye başörtüyle girip özenle iftar sofrası hazırlayan sarı saçlı mavi gözlü cumhuriyet kadınlarımız. 

şöyle ki Fransız geleneğiyle filizlediğimiz, Alman idealizminin coşkusuyla hırpaladığımız ve hazır Avrupa çorbasıyla servise sunduğumuz toplumsal modernleşme projemiz, değerlerden yoksun bir yapılar yığınına dönüştü. Karşımızda birey değil bir ucube çıktı. Yüzde 50 bu projenin ve ucubenin iflasını göstermektedir. Birilerine geçmiş olsun. 

Şimdi İbn Haldun’u bilirsiniz. Her sistemin bir ömrü olduğunu söylüyordu. 3D kuralını da bilirsiniz. Değişim-dönüşüm ve devrim aşamasıdır. Şimdi ikisini birlikte düşünelim. Halksınız. Ülkemiz bir devrimin aşamasında. Soru ise şu: şunu gerçekleştirecek güçlerin öze döneceği midir yoksa tarihi taklitlere devam mı edeceğidir? 

Televizyonda belgeseller izleriz: 

Bunların bazıları örneklemeler içerir, kimilerinde de denekler kullanılır bir şekilde… 

Örneğin;kadınların çoğu yoksul giyimli-tavırlı erkeğe alaka göstermezken;aynı erkeğin aynı kadınların karşısına şık giyimli ve lüks bir otomobil ile çıktığında da çoğunun kayıtsız kal-a-madığı gözlemlenir… 

*** 

Televizyonda eğlence programları izleriz: 

Bunlardan biri de"Şanslı masa"formatını biliyorsunuzdur… 

Bir bölümü çok ilginç gelmişti bana… 

Adeta belgesel niteliğinde-tadındaydı… 

İki kadın akraba birisi format gereği söylenenleri uyguluyor… 

Olaydan habersiz olan öteki kadına program ilgililerinin gönderdiği bir erkek "çiçek"veriyor… 

Kadında evli… 

BAşık Olmaya örneklemelerle benzer durum farklı kadınlar için program gereği uygulandı mı, bilemiyorum? 

Çoklu örneklemeli programlar çekildi mi? 

Ya da çekilenlerden yayınlan-a-mayanlar var mı? 

Erkeğin yakışıklı olup-olmaması tepki vermelerde nasıl bir etki yapar? 

Bilinmez… 

*** 

Feribotla yolculuk yapmışınızdır bir şekilde. 

Ya kendi aracınız ya da başkalarının aracıyla… 

Bu yaz günlerinde karşıya geçmek için feribotu tercih etmişseniz, sıra olayı, kuyruk konusu da çoğu zaman kaçınılmazdır… 

Mesela;Sarayburnu'ndan Harem'e geçeceksiniz akşam saatlerinde sıra ile karşılaşırsız…. 

"Sıra"kelimesi ne kadar anlamı olan ve sade… 

Sırası gelen geçer, geçmeli misali… 

Gel gör ki;iş çoğunlukla o şekilde yürümez. 

Birileri hariçten gazel okumaz ama sıraya girer, kaynak yapar… 

Hatta;sınırları belirlemek için konulmuş dubalardan kendine yol açar… 

Birara özel güvenlik konur, ama pek birşey değişmez… 

Sırada bekleyen sürücülerin en büyük tepkisi (o da bazıları)korna çalmaktır, kaynak yapılmaması adına… 

Ancak, yine sonuç değişmez… 

Sırada bekleyen sürücülerden biraz inatçıları da kaynak yapan araca yol vermezler… 

Birkaç araç sonra bu tepkiye son vercek bir araç çıkar ve yol verir… 

Kaynak yapan sürücülere sorulsa: 

-Sırayı, geçtikten sonra farketmişlerdir… 

-İşleri çok acaledir… 

-Ya da buraların yabancısıdırlar(34 plakalarına rağmen)… 

Günlük hayatta;belgesel niteliğinde-tadında olaylar izleriz… 

Eğer etrafımızda olup-bitenlerin farkına varabiliyor isek… 

“Öyle sarhoş olsam ki

Bir an seni unutsam

Unutsam bugünleri

Yarınları unutsam!”

Rahmetli Tanju Okan’ın meşhur şarkısının sözleri; kimi unutmak istedi, bilemem, lakin bir dönemi unutmak istediğim için:

Öyle sarhoş olsam ki,

Bu günleri unutsam…

Unutsam bu günleri,

Yarınlara umutla baksam!”

Diye değiştirmek istiyorum!

******

Hani, bir unutsam…

Mesela, on iki Eylül hiç olmasa…

On iki Eylül için gerekçeler olmamış olsa…

Hani; kardeşin kardeşe kırılması olmasaydı da, böyle bir tavır koyma olmasaydı!

******

Oysa… Kıran kırana bir savaştı; nice gençler, nice evlatlar heba oldu, gitti!

******

On iki Eylül sorgulanacak denildi, komik tabii ki!

Resmi hiçbir kanunda yeri yok!

Onlarca yıl gerisine ulaşabilecek kanun da yok, yaptırım da…

******

Kanun neler ile uğraşıyor, biliyor musunuz, yirmi bir yaşına basan bir gencin yirmi bir yaşına bastığı günün ertesi gün yararlandığı Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan düşmesi ile!

Gerekçe: O yaşa gelen bir genç lise öğrencisi olamaz!

Eee, bu “5510 sayılı kanunun” hiç mi özel durumları, efendime söyleyeyim, sağlık durumu nedeniyle devam edememesi yüzünden bir bendi, bir şerhi yok mudur?

Diye sordum: Aldığım yanıt: Yok!

Hımmm…. Hani, kocam beni tehdit ediyor diye başvuran kadınlar öldürülüyorlar ya! Hani, arkalarından “Bu nasıl adalet!” diyoruz!

Aynen!

O genç takıntı hastalığı tedavinde; o hastalık nedeniyle pek bir başarı ile kazandığı okuluna devam edemedi, raporlar ile öğretim hakkı dondurulduysa da, kullandığı ilaçlar nedeniyle günlük aktivitelerini beceremedi…

Bu genç, tedavi olmak zorunda!

Öncelikle kendi için; şöyle ki bir vatandaş, yaşı gereği bir seçmen olarak!…

Tedavi olanağı elinden alınırsa: Öncelikle bireysel yaşam standardı düşüşe geçecek, hastalığı seyrini yükseltecek ve öncelikle kendine zarar verip; ya intihar edecek; ya da bAşık Olmaya birilerine zarar verdikten sonra kendi canın kastedecek!

Hah işte!

İnsanların bu raddeye gelmelerine göz yumup, sonra da “Sağlık konusunda acayip gelişmelere imza attık!” demenin anlamı yok!

Zira, gerek kendini tehdit eden kocasından korunmak isteyip de, ilgili makamlara müracaat edip, maalesef ilgili makamların işleme alana dek, ya da gereksiz görmeleri, ya da “Boşanmış” olma sebebi ile canından olan kişiler öldükleri ile kalmakla beraber, haybeye kim bilir kaç memurun, kaç kişinin sorularına, hatta hor görmelerine maruz kaldılar!

Gazetelerin üçüncü sayfalarında adına rast geldiklerinde, ne bileyim, ya vicdanları sızlar; ya da : “Aaaa, tanıyorum lan ben bunu!” tarzında ölerek ünlü olan kadından kendine ünlülük adına pay çıkaranlar var!

******

Yani… Öyle sarhoş olsam ki!

Neler döndüğünü bilmesem…

Görmesem…

Öyle sarhoş olsam ki!

“İçki içmek günahtır!” diyenlerin içki içmeden muhtelif günahlara meyletmelerini görmesem!

İçki içmesem, muhtelif günahları işleyenlerin karşılarına çıksam: Desem ki: Hangimiz daha insan, hangimiz daha merhametli?

Hastalığı nedeniyle okuluna ara vermek zorunda kalan bir genç delikanlının yaşı ilerlemesine rağmen okuma isteğine karşın devletin “Sen bundan sonra tedavi de olamazsın!” demesi mi sağlık sektöründe çığır açan hükümetin avuçlar patlayıncaya kadar alkışlanan başarısıdır?

******

Yani… An geliyor, göz görüyor!

Denk geliyor, insanın işi düşüyor!…

Kendi canımız yanmadan, hangimiz, bu kadar yürekten haykırıyoruz?

Az birilerimiz; bazen bu sebeple ciddiye alınmıyoruz, bazen “Fazla cırtlak çıkıyor sesin!” diyerek susturuluyoruz!

Ya da, korkuyoruz!

******

Hani; eski kocam beni ölümle tehdit ediyor diye gerekli yerlere başvuruda bulunanların ancak öldürüldükten sonra ciddiye alınmaları gibi; tedavisinin devam etmesi gereken için “Kanunda yeri yok!” diyerek geri çevrilmesi de aynı değerdedir!

O genç bir kriz geçirse; kendini katletse, “İntihar” diyerek dosya kapanır!

Kriz esnasında bir başkasını öldürse, durum farklı olur!

Öldürülen öldüğü ile kalır, hastalığı o saatte incelemeye alınır!

Önlem mi?

Amannn… Hangi dilekçe, hangi başvuru ciddiye alındı ki?

İlle de sonucu ölüm olsun, katliam olsun ve dilekçe verilen kişiler aklansın!

“Aaaa” nereden bilsinler?

“Her başvuruda bulunanı ciddiye alsak; oooo!”

******

Öyle sarhoş olsam ki!

İnsanın insana kurşun yağdırdığını görmesem!

Öyle sarhoş olsam ki;

Bunların hiç birini bilmesem!

******

Öyle sarhoş olsam;

Rakımdan, şarabımdan, sigaramdan alınan vergilerle iflahım kesilmemiş olsa;

O vergiler ihtiyacı olan vatandaşlara yardım olarak ulaşsa; en pahalı içhanginizin kadehini eğitim, öğrenim, yaşam savaşı verenlere kaldırsam; “Şerefe” desem mutlulukla!…

O vergilerin nerelere gittiğini bilmiyoruz!

Sağlık problemleri dolayısıyla liseyi tamamlamayan bir gencin “Açık Lise” de eğitimini tamamlamaya çalışmasına rağmen, bir kanun çıkıyor ki önüne: Şişştttt! Bu yaşta lise dengi okulda okuyorsan, annenin sağlık güvencesinden yararlanamazsın!

İlgili kanunun sağlık ile ilgili bir şerhi, bendi var mı diye soruyorsunuz, yok!

Ayol; çocuk yıllardır hasta!

O nedenle çok yüksek puanla girdiği okulda eğitimine devam edemedi!

Yani; okumak istemeyip de zorla okula kaydedilip, her bulduğu fırsatta okulu ekip, her türlü yalan-dolan ile ailesini kandırıp da, olmadı açık liseye gideyim diyenlerle aynı kefeye konulmaması gerekir!

Aslında, ailesini kandıran gençlerin de rehabilite edilmesi gerekir!

Kim bilir, o davranışın altında ne travmalar yatmaktadır!

******

Yani; ne karadır, ne beyaz; ne gridir yalnızca, ne de pis beyaz!

Bir kalemde… Bir kanunla… Bir tepkiyle…

İnsanlık halleri çözülmez!

Bir özel durum, bir sağlık problemi, bir insanlık onuru an gelir ortaya konur!

Yok saymak pek kolaydır, ciddiye almak emek ister; sorunu çözmek ise hem insanlık, hem adalet, hem de göstermelik değil de, ciddi bir yürek ister!

******

Yakınlarının can sıkıntıları pek mühim iken vatandaşın can sıkıntılarını geçtik de, can olarak var olma savaşı verirken; yakınların sıkılan canları önemsenir, vatandaşın yitip gitme savaşı göz ardı edilirse…

******

Öyle sarhoş olsam ki!

Hiçbir şeyi görmesem!

Hiçbir yanlışı duymasam!

“Pek güzel bir ülkede, pek güzel yaşıyoruz” diyebilsem;

Şerefe bir kadeh kaldırsam!

******

On beş kadeh kaldırsam da, maalesef, düzen aynı, bakış açısı aynı!

“Ayyaş” deyip geçeceklerdir!

Demesi pek kolay da; neden insan bu hale düşer, ehhh işte, işine gelmeyen sorgulamayacaktır!

******

Öyle sarhoş olsam ki…

Atatürk’e ihanet edildiğini görmesem… Bilmesem…

Uyansam;

Tüm yaşadıklarım rüya olsa;

Ayılsam…

Atatürk Türkiye’sine uyansam!…

Deve kuşu,bildiğimiz gibi sinsi bir yaratık değilmiş…

Hayati öneme haiz durumlarda kamufle olurmuş…Ama dünya çapında bir koşucuymuş…

Ne alâka…Anlayan anlar şimdi…

Ben devekuşu değilim ki bazı olayların kamuflajında marifetler dökeyim…

Gazete okumak içimden gelmiyor…

Haklı değil miyim ?..

Şu saatte uykumu kaçıran habere bakın Allah aşkına …Nereye gider bu yol ?..

Bu tazminatlar ”Tüyü bitmemiş yetimin hakkıdır.”

Hukuku da yargılayabilirmiyiz…Adama gülerlerdi…

Rahmetlik Özal olmasaydı AİHM ‘ye bireysel başvuru da olamayacaktı…

şöyle ki tam teşekküllü devekuşu modunda gezinmek…Çok acı olurdu…

şimdi haber…şimdi Halep…şimdi arşın…şimdi hendek…şimdi deve…vaah vaah !…

…………

STRAZBURG – Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, askerlik yaparken ölen oğullarının intihar etmediğini, öldürüldüğünü savunan iki Türk vatandaşına, yaşam hakkının ihlal edildiği ve etkin soruşturma eksikliği gerekçesiyle toplam 19 bin euro tazminat ödenmesine hükmetti.

Strazburg’da faaliyet gösteren AİHM, 2004 yılında askerlik yaparken ölen oğullarının intihar ettiği öne sürülen soruşturmanın etkin olmadığını, oğullarının öldürüldüğünü savunan Abdurrahman Metin ve Remziye Metin’in başvuruları üzerine açılan davada Türkiye’yi haksız buldu.

Mahkeme, yaşam hakkının ihlal edildiği ve etkin soruşturma eksikliği olduğunu belirterek, Abdurrahman ve Remziye Metin’e manevi tazminat olarak toplam 18 bin, mahkeme masrafları olarak da toplam bin euronun ödenmesine hükmetti.(anka)

Ve bir vatandaş yorumu :Radikalden…

…………………..

” Haberi iyi okumak gerekir. Burda AİHM in kestiği ceza TÜRK HUKUK SİSTEMİNİN GÖREVİNİ YAPMAMASINADIR…

şöyle ki davaya bakan mahkeme heyetinin görevini layıkıyla yapamadığına karar verilmiş ve bu adalet sistemi 19 bin euro manevi tazminat cezasına çarptırılmış. Şimdi yapılması gereken şey TÜRKİYE DE BU DOSYAYA BAKAN YARGI MENSUPLARINI çağırıp : BU NEDİR? diye sormamız gerekir. Sen bu yargıçlık ehliyetini bakkaldan mı aldın? İnsanların hayatları ile ilgili davalarda karar verme ehliyetine sahip olmadıkları AİHM tarafından onaylanmış bu yargı mensuplarını görevden uzaklaştırmak ve verilen tazminat cezasını bu kişilerden tahsil etmek şarttır. Bu olay İsviçre de yaşansaydı o mahkeme heyeti topluca istifa ederlerdi. Ama ne yazık ki önümüzdeki yol isviçre ye değil İRAN a çıkıyor.” Radikal ‘den…

……………………

Hakikaten Ört ki Ölem…

Muzaffer Cellek Ağabeyimin kulakları çınladı…

DEMİREL’den SEÇMELER 

Kendine has uslubu ile Türk siyasi hayatına damgasını vuran Süleyman Demirel seçim vaatlerinde de tartışmasız bir numara. Yasaklar sonrası yeniden siyasete döndüğü 1991 seçimlerinde “kim ne veriyorsa beş lira fazlasını vereceğim” sözü ile hafızalara kazınan Demirel, ekonomiyi 500 günde düzlüğe çıkarma sözü verdi. Memleketi düzlüğe çıkarmak yerine kendisi ÇANKAYA düzlüğüne çıktı, İktidar oldu ancak sözlerini yerine getirmedi. 

Cem UZAN ' dan İNCİLER 

Cem Uzan’ın “Vallahi Mazot 1 Lira olacak” diye ettiği yeminleri hatırlıyoruz. Yeminli vaat vaatlar açısından bir birinci oldu. Her işsize 350 TL maaş vadeden Cem Uzan, konser eşliğinde seçmene döner-ekmek dağıtarak 2002 seçiminde Genç Parti’ye yüzde 7 'lere taşımıştı. 2007 seçiminde ise barajı aşabilmek için inanılmaz vaadlerde bulunmasına ve İbrahim Tatlıses’i aday göstermesine rağmen baraja takıldı. 

Necmetin ERBAKAN ile KADAYIF 

''Kadayıfın altı kızardı'' cülmlesini Türkiye Necmettin Erbakan dan öğrendi, vaad yarışında rakiplerinin hiçbirisinden geri kalmadı. Taksim Meydanı’na Cami yapma sözü Erbakan'a aittir seçmene 5 bin tank üreteceğiz deyip her İle bir havaalanı ve hızlı tren vadetti. REFAHYOL iktidarında Başbakan olan Erbakan, işçi memur ve emekli maaşlarına süper zamlar yaptı. Ancak 28 Şubatta gerçekleştirilen postçağa uygun darbe sebebiyle vaadlerini yerine getiremeden iktidardan indirildi. 

Bülent ECEVİT ve KASKETİ 

İktidarının son döneminde Türkiye’nin en ağır krizlerinden biri yaşadığı Bülent Ecevit ise siyasi hayatı boyunca daha çok köylünün çiftçinin gönlünü kazanmaya çalıştı. Başındaki kasketi ile özdeşleşen Ecevit köykent kırsal kalkınma projesi ile dikkat çekti. Proje pilot bölge olarak seçilen köylerde uygulanmaya çalışıldı ama başarıya ulaşmadı. 

Tansu ÇİLLER 'li İKİ ANAHTAR 

Süleyman Demirel’in ekonomi kurmayı olarak siyasete adım atan Tansu Çiller’in vaatleri de Demirel’i aratmadı. DYP-SHP hükümetinde ekonomiden yükümlü devlet bakanı olan Çiller herkese biri ev biri otomobil olmak üzere iki anahtar vaat etti. ‘Her mahallede yüz trilyoner olacak’ dedi, şunu `her köylüye traktör` sözü takip etti. 

Deniz BAYKAL nam-i öteki KASETZADE 

Bir şeyler bulmakta en fazla zorlandığımız lider… Laiklik elden gidiyor.. dan bAşık Olmaya bişi yok onca araştırmamıza rağmen bula bula 2002 seçimlerine üniversiteye giriş sınavlarını kaldırma ve 1 milyon işsize iş sözü bulduk Aslında tek başına bu olay Sol siyasetin ne kadar üretken olmadığını , ülkenin ve vatandaşın sorunlarını çözmekten ne kadar uzak olduklarını göstermesi açısından önemlidir… öyle ya 2002 yılına kadar ki tek vaadleri bunlar. Demirel sonrasında Başbakanlık koltuğuna oturdu ama verdiği sözleri yerine getirmedi. 

Devlet BAHÇELİ 

MHP lideri 1999 seçimlerinde “Apo’yu idam edeceğiz “ vaadinde bulundu. Sandıktan ikinci parti olarak çıkan MHP hükümet ortağı olmasına rağmen bu sözünü yerine getiremedi. Bahçeli aynı seçim döneminde “başörtüsü sorununu ürkekler değil, erkekler çözer” dedi. Ancak meclise türbanlı olarak giren MHP’li Nesrin Ünal bir süre sonra başını açmak zorunda kaldı. Erkeklikse bu bahara kaldı.! 

Tayyip ERDOĞAN ve 2023 

2002 ve 2007 seçimlerinden başarı çıkan AK Parti 12 Hazirandaki seçimin sonucundan da emin görünüyor. Bu rahatlık Başbakan Erdoğan’ın seçim konuşmalarına da yansımış durumda. Vaadlerin türünü değiştirdi, genellikle kısa vadeli vaadler şeklinde geçen türk seçim tarihinde bir birinci olacak. Erdoğan seçim beyannamesine “Türkiye’nin 2023 Vizyonu”nu koydu. 2023 yılına kadar yerli uçak sözü veren Erdoğan, Türkiye’yi hızlı tren ile ağlarla öreceğini ve havaalansız il kalmayacağını söyledi. Savunma sanyıınde dev adımlar atılarak yerli tank, yerli helikopter, yerli uçak moturu üretimine geçileceği müjdesini verdi. 500 bin konut yapan TOKİ’ye 500 bin konut hedefi daha koydu. 30 yaş üstüne imtihansız üniversite hakkı getireceğini söyleyen Erdoğan, 250 üniversite ve zorunlu eğitimi 12 yıla çıkarma sözü verdi .Bizim OVİT TÜNELİ denilen dunyanin sayılı uzun tünellerinden biri olacak tünel ;bu vaadlerden sayılabilir. 

Kemal KILIÇDAROĞLU 

Kemal Kılıçdaroğlu ise vaad yarışında Deniz Baykal’ı geçti. Yoksul ailelere 600 TL maaş bağlayacağını söyleyen Kılıçdaroğlu’nun “parayı nerden bulacaksın” sorusuna verdiği saadettin teksoy vari “ Benim adım Kemal, ben bulurum” cevabı kimseyi tatmin etmedi. Parası olmayana bedelsiz askerlik ve askerlik süresini 6 aya indirme sözleri de kamuoyunda şaşkınlıkla karşılandı. 

BDP veya TERÖR 

Koyu bir milliyetçilik üzerinden siyaset yapan bu partinin henüz lafi edilen bir vakalitesiz yok. Ortada olan şeylerse… 

Kan 

Kurşun… 

Tehdit,  

Nefret,  

Kin,  

Ayrımcılık 

Atalarım boşuna dememiş bal küpünden bal damlar….. 

Zaman su gibi aktı ve 2011 yılına geldik şimdi olanları bir film gibi gözümüzün önünden geçirdiğimizde bu vaadlerden hangisi gerçekleşti diye kendimize bir sorsak Cevağabey evet olan sorumuz olmaz . 

Dğer liderlerin yüzünden Demirel'in vakalitesiz gerçekleşmedi. Neden mi.? Demirel kim ne verirse 5 fazlasını veririm demişti ya…. Kimse bişi vermeyince doğal olarak kendiside 5 fazlasını vermedi. 

Her seçimde ve özellikle de bu seçimde gündemde olan vaadleri bir fotoğraf gibi önünüze alıp baktığımızda bir şey dikkatimizi çekti.. Muhalefetin vaadleri ile iktidar partilerinin vaadleri arasında çok enterasan bir ayırt vardı.. 

O ayırt üretimdi.. 

Yanı; muhalefet partileri üretip vermek yerine hazırdan ödeme yapacak vaadlerde bulunuyordu.. 

Merkez bankasi sağlam olan ülkeler için başlangiçta problem gibi gözükmesede ilerde çok ciddi bütçe açıklarına, merkez bankasının kaynaklarının erimesine yol açabilirdi. Muhalefet üretmekten çok en kısa yoldan seçemene şirin görünmenin yollarını arıyordu. Mesela Kılıçdaroğlu'nun vaadlerinin hemen hemen hepsi üretimden çok bütçe kaynaklarına dayanan ülüfe dağıtır tarzı vaatlerdir. Herkese 600 tl maaş, bunun en belirgin olanıdır. 

Bu seçim süreçi gösterdiki zaman bundan sonra vaadler zamanı değil… 

Neden mi.? 

Sebebi çok basit yukarıda sıraladığımız liderler ve partilerinin vaadlerinden hiç birisi gerçekleşmedi. Bunun neticesi olarak bu vaadlere bundan sonra seçmen inanmiyor, hatta gülüp geçiyor. 

İktidar partisi bu noktayı iyi yakalamış görünüyor. Bu seçime vaadlerden ziyade büyük projelerle girdi. 

Kanal istanbul, Ankara savunma sanyii, İzmir projesi, Ovit tüneli, İstanbula iki yeni şehir, Ankara'ya 1 yeni şehir, Van'da 4 milyar tl proje, Tüm Türkiye'yi kapsayacak hızlı tren vs 

Bunları vaad etmiyorum, yapıyorum diyor. 

Keşke öteki partilerde bu tür projelerle ortaya çıksalardı. Seçim daha renkli ve ciddi havaya bürünürdü. Ama bu kolay değil iyi bir altyapı ve teknik ekip lazim. 

Zamanla bu projeler gerçekleştikçe bundan sonra seçimlerde boş vaatler yerine dev projeler yarışacak demektir., çünkü boş vaadleri seçmen bundan sonra kaale almamaktadır. 

Neticede bu tatlı yarış , ülkemin kalkınmasını ve medeniyetler yarışında bir adım önde olmasını sağlayacaktır. 

Hala daha projemi yoksa vaatler mi noktasında kararsız olan, hatta çilgin projeleri yerden yere vuran liderleri ise anlamak mümkün değildir. 

Zaman en iyi ilaçtır .. bekleyelim 

iyi seçimler 

maksut TERZİ 

maksutterzi@hotmail.com 

1950’den bu yana yapılan tüm çok partili seçimlerde hangi isimle girerse girsin; sol cenahın bir kez bile yüzde 51 çoğunluğu sağlayıp iktidar olduğu vaka değildir.

Bakın, hangi yıllar arasında hangi sağ partiler etkin olmuş…

1950-1960 arası Demokrat Parti,

1961-1980 arası Adalet Parti,

1983-1999 arası Anavatan Parti,

2002-2011 arası AK Parti,

Ne zaman sağ cenahta milliyetçiler, dindarlar ve merkez sağcılar diye bölünürse sol cenahta yer alan CHP, DSP gibi merkez sol bir parti ancak koalisyon ortağı olabiliyor.

İnanmayan, otursun TUİK’ten yapılan tüm çok partili seçimleri incelesin…

Esas kazananlar kulübünde her zaman yer alan Liberallere değinmeden geçemem… Bunlar zamana ve duruma göre DP’li, AP’li, ANAP’lı ve AKP’li olurlar ve hep kazanan tarafta yer alırlar…

Ayrıca dün ANAP’lı olan bugün AK Parti’li olabiliyor ve yadırganmıyor. Dün DYP’li olanlar koşa koşa AKP’li olabiliyor ve gönül rahatlığıyla kendine pozisyon bulabiliyor… Dün Erbakan Hoca’nın arkasında ter dökenler bundan sonra bugün topluca AK Parti saflarında duruyorlar… Zaten Sayın Erdoğan, milli görüş davasında sıyrılıp AK Parti’yi kurduğunu hep söyleye geldi… Uzun lafın kısası sağ cenahta yer alan yüzde 65 kitle hep kazanan kulübün müdavimleridir…

Menderes, Demirel, Özal, Erdoğan gibi sağ cenahın önde gelen liderleri milyonları peşlerinden sürüklediler ve hep iktidar oldular ve de hiç kaybetmediler…

Bundan dolayı kimse bana masal anlatmasın, yok şöyle olsaydı, yok böyle olsaydı gibi zırvalara karnım toktur. Israr eden olursa; ‘Halamın bıyığı olsa amcam olurdu’ derim o zaman…

Neyse bu ülkede doğmam nedeniyle kaderime küsüp; kaybedenler kulübünün üyesi kalmaya ömrümün sonuna kadar devam edeceğim…

Ömer ÖZDAMAR

Bucak-BURDUR