Dünyamız gitgide küçülerek, sihirli kutularla evlerimizin içine kadar girmektedir…

Kitle iletişim araçlarının hızlı gelişimi, haberleşme ağlarının güçlenmesi, televizyon, radyo, internet ve uydu sistemlerinin gelişmesi ile tüm dünyamızda olup bitenler anında bize ulaşıyor…

Eskiden savaşlardan, yangınlardan, salgın hastalıklardan, kıyımlardan haberdar olmak oldukça zordu… Şimdi her şey ortada, hiçbir şeyin gizlisi saklısı kalmamış durumda…

Bu durum insanlık açısından da çok önemli bir durumdur… Zalimlerin, hırsızların, diktatörlerin, zorbaların yaptıklarını bundan sonra tüm dünya görebilmektedir…

Hiçbir ülke kendi gerçeklerinden, sorunlarından çözüm bekleyen problemlerinden kaçamayacak duruma gelmiştir… bundan sonra hiçbir sorunun üstünü örtemezsiniz, öteleyemezsiniz, saklayamazsınız, gizleyemezsiniz…

Ülkemizin sorunları ortadadır… Ülkemizin insanları yıllardır acı çekiyor ve çekmeye devam ediyor… Herkesin kendi dinini, mezhebini, kültürünü ve farklılıklarını özgürce yaşamak gibi bir hakkı vardır… Herkes benim dinimden, mezhebimden, ırkımdan, dilimden olacak düşüncesini sistemli bir şekilde ülke yönetiminin içine taşırsanız, farklı renkleri yok ettiğiniz gibi insanları da mutsuz edersiniz… Ülkemizi bir mezhebin, bir ırkın, bir dilin içine hapsederek bir kalıp yaratamazsınız, yaratırsanız o kalıp bir yerlerden patlar ve tüm insanları da mutsuz eder…

Ülkeler tarihleriyle, geçmişleriyle de barışmak zorundadırlar… Anadolu’nun acılarla dolu geçmişini hepimiz bilmeliyiz…

bundan sonra herkes her şeyi görüyor… İstediği her bilgiye ulaşabiliyor…

En başta yapılması gereken ülkemiz için yepyeni bir Anayasa yapılmasıdır… Bu Anayasa, hiçbir dinin, mezhebin yanında veya karşısında olmamalı… İnançlar sadece baskılar karşısında korunmalıdır… Farklı kültürel dokulara, dillere baskılar önlenmelidir… Özgürlüğün, özgür düşüncenin önündeki engeller ortadan kaldırılmalıdır… İnsanca yaşayabilmenin yolları olarak, tüm vatandaşların sağlığı, eğitimi, beslenmesi devletin güvencesi altında olmalıdır…

Dünya küçülürken, her şey, her gerçek gözler önüne serilirken; biz de bunlardan kaçamayız…

Oturup; sorunları konuşmanın, tartışmanın ve bir çözüm yolu bulmanın zamanıdır…

Dünya'ya kapılır insanoğlu yaşamda,  

Yaşamını yaşamak istediği anda,  

Hep dik durmak isteriz ayakta,  

Lakin zordur; ağaç gibi durmak bu zamanda,  

Ecel gelip kapınıza dayandığında,  

Ey insanoğlu ne yapacaksın şu anda,  

Hiç düşünme boşuna gireceksin zaten koluna,  

Ya eğri ya da düz gidersin bu yolda … 

ALİCAN HALME 

Ölüm, hayâtın kâfiyesinden
Turkuvaz genişliğinde
Geni işlek, eni dişlek daralma
fotoğraf defterine şarkı çizmek,
Hüngürü çarparak ağlamak
Sen bir şairsin!
Mısrâın patlayabilir
El’ân zamân içinde
Dizelerin dikenli tel kalburüstü
Metrekareye pırpır, pirpirimdir
Seçilmişler..Saçılmışlar..Arş!
Bu şiir, ’çakmak çaktım
Öküz kebâp oldu’ değildir.

Mayıs 2007 

Nerelere sığar çocuk
Sığamasada küçücük hayallere
Sığar korkunun küçük ellerine…

Yargısız infazın kanlı yasası göz bebeklerinde yatar
Su tabancalarıyla çiçek sulayan zalimlerdir onlar
Bilirmisin herhalde güzeldir ince saçları
Lodos, Poyraz, Alizer
Onlar hep cennetin bahçelerinde gezer

Her çocuk
Herhalde
Oyun bilir savaşı
Ve açlığı anne,
Acıyı baba,
Ve onlar ÖLÜR
Çünki en güzel makyajı ölümdür çocuğun…
Onlar hep güzeldir.. 

Ancak küçük bir çocuğa yakışır
İçinde neüdüğü belirsiz bir saksının
Üzerinde ölmek….

Siz söyleyin dostlar
Ölüm bile oyun gibi durmuş değilmi 

Çocuk değil sanki
İki uçan kelebek…. 

Gecemin ışığını, mehtabı, yıldızı
Taç yaptım başına, bayrağına
Saçlarına belenir, gözlerine boyanır
Uçarım uçarım gülüşlerine,
Uçarım dolunaylı endamına.

Çiçek kokusu olur uçarım busene
Sevda türküsü olur akarım gönlüne
Sütlü yağmurun olur yağarım ülküne.
Nurlu güneşin olur doğarım renk renk bahtına.
Rüzgâr nefesin olur dolarım cana, vatana.
Abdullah Bedeloğlu 

ara mevsim kumar oynar
bugün kaybedilebilir güneş
renklerin arası bozuk,
pembe olmayabilir 

tambur oyun havasında
şarkılar şaşkın
konuşmak, sürç-i lîsân
yaşamak, sürç-i insân
bir kahvaltılık ömrümüz kaldı 

çocuk çiçektir,
büyüdükçe kokusunu kaybedecektir
tadı-tuzu yok, aşk ta hormonlu 

kirpiklerinin arasında yaşayana
kalb nakli gerek
midesi delikler, beygirgillerdendir 

kadın-erkek, kedi-köpek doğurmaya başladı
bebek sesi la minör konçertosu arşivine
kuru sazları susturun! Islık ve ıslaklık kalsın 

2007 

Kurumuş bir ağacın gölgesinde
Sen hiç yeşili düşledin mi?
Taşıyabildin mi denizin rengini
Siyah bulutlarla kaplı gökyüzüne?
Yeni umutlar doğdu mu yüreğine?
Ve de tüm umutsuzluklar kayboldu mu
Gün ışığıyla?
Isıttı mı seni, yaktı mı tüm kötülükleri?

DÜŞLEYEBİLDİN Mİ YANMIŞ ORMANLARI
YEMYEŞİL?
VE DE ÇOŞKUYLA AKAN IRMAKLARI
BİR ÇÖLÜN ORTASINDA?

Düşleyebildin mi gökyüzünün semalarında
Göçmen kuşlarını barış şarkılarıyla?

Taşıyabildin mi tüm düşlediklerini
Savaşsız bir dünyaya?

DÜŞLEYEBİLDİN Mİ SAVAŞI SİNEMALARDA
VE DE TARİH KİTAPLARINDA?

DÜŞLEYEBİLDİN Mİ BARIŞI YEŞİL KIBRISIMDA?! 

Nehir otlar kamışlar
Gecenin içinde

uygun adımlarla rüzgarla
hareket eden bir ordu sanki orman

Hafıza unutkan
bir/yüz/boşluk
sessiz beyaz

iki anı arasına sıkışık

Birikmiş suretler
sevmek yada sevmemek için
öncesiz ve sonrasız

Kırık düş'ler
Söylenmemiş sözler için..

Rengin ÖZESMİ
 

Gönül, lîsân, kılınçtır ‘dil’
Atsineğine takunya felsefesidir îdâm
Mermere tokat atanın kaftanında kıtalar saklandı
Yaralı bir devin kalbinden yaratıldı küçük ‘rom’
Çayna prensesinin eleğinde elendi
Konar-göçerin yerleşik beyi

Buzdanadam, sıcak sulara şâh çekti
Üşüdü-ısındı, devrildi-doğruldu

Cetvelle çizilmiş bir açlıktır siyâh ten
Siyah cehennem, beyaz adamındır