Norveç’te yaşanan terör ve katliam, Avrupa’daki ırkçı siyasetlerin sonucudur.

Son yıllarda Avrupa’da radikal sağın ve ırkçılığın artış eğiliminde olduğu bir gerçek. Avrupa’nın bir çok ülkesinde “radikal sağ” akımlar, parlamentolarda boy göstermeye başladı. Merkez sağ partiler, oy alabilmek için ırkçılığın tırmanmasına göz yumuyorlar, ırkçı hareketleri destekleyerek, yabancı düşmanlığını körüklüyorlar.

Almanya’da Türkler, Romenler ve Bulgarlar, Fransa’da Tunus, Fas ve Cezayirliler, İngiltere’de Hintli ve Pakistanlılar, genel olarak da Avrupa’da Müslümanlar son zamanlarda yoğunlaşan ırkçı saldırılarının hedefi haline gelmektedirler.

Avrupa uzun zamandır bu eğilimleri görmezden geliyor, ekonomik kriz sonrası yükselen milliyetçi damarlara taviz vermekten de çekinmiyor. Avrupa kamuoyu özellikle son zamanlarda Yunanistan’a uygulanan kurtarma paketlerinden son derece rahatsız, Avrupa Birliğine güven düşüşte. Pek çok ülkede milliyetçi hatta ırkçı radikal sağ partilerin oyları gitgide artıyor. Kökeninde ırkçı örgütlerin yattığı bu siyasi partilerin parlamentolara girmesi kamuoyunda olağan karşılanıyor.

Norveç, Avrupa ekonomik bölgesine dahil, ama AB üyesi degil. Barış ve özgürlükler ülkesi olarak bilinir, aşırı milliyetçi ve ırkçı akımların gelişmesine izin vermez, bu tip radikal eğilimleri dengelemeye çalışırdı.

Dünyanın en huzurlu ülkelerinden biri olarak bilinen Norveç, peşpeşe ve aynı kişi tarafından gerçekleşen iki terörist saldırı ile şoka uğradı. Kendini aşırı sağcı neo-nazi ve Müslüman karşıtı olarak tanımlayan Norveçli ırkçı terörist onlarca genç insanı gözünü kırpmadan katletti. Gerekçesi ise Norveç’te uygulanan politikaların çok fazla özgürlükçü ve yabancılara karşı fazla toleranslı olmasıydı. Terörist Hollandalı ırkçı siyasetçi Geert Wilders’ın de hayranı olduğunu açıkladı.

Avrupa’nın 11 Eylül’ü olarak nitelendirilen saldırı, tam tersi katıksız Avrupa modeli bir terör eylemidir. Yabancılara düşmanlıkla bilenmiş, dengesiz ve ırkçı bir ruh hali, Avrupa modeli terörizme imzasını atmış oldu.

Avrupa’da son on yıldır körüklenen aşırı milliyetçilik, ırkçılık ve yabancılara tahammülsüzlük işte yıllar sonra bumerang gibi geldi kendisini vurdu.

Almanya ve Fransa’da da aynı ruh hali sokaklarda kol geziyor. Sadece yabancılar ve göçmenler değil, Avrupa’nın kendi halkı da tehdit altında.

Her fırsatta Türkiye’nin eksenini doğuya doğru kaymakla suçlayan Avrupa, kendi eksininin ırkçılığa doğru kaydığını farketmesi için, umarım bugün Norveç’teki gibi katliamları, geçmişte de Almanya’daki gibi insanlık trajedilerini yeniden yaşamak durumunda kalmaz.

"Tatil" kelimesi tek bir kavramı ifade ediyor gibi görünse de zihinde canlananların bambAşık Olmaya olduğu inancındayım. Mesela tatil der dermez birçok kişinin aklında oluşan "deniz, kum, güneş" üçlüşü değildir çoğunlukla tatil benim için. Dinlendiğim her anı tatil olarak değerlendiririm. İstediğim niteliklerde bir "dinlenme" olduğu sürece. 

Mesela, ben rahatsız edilmeyi sevmem, rahat yaşamayı severim. Yaptığım işi istediğim için ve istediğim şekilde şöyle ki tamamen kendi irademle yapmak isterim. Bu tatilin en büyük nimetidir bence. Nihayetinde ortada var olan bir gerçek var ki, tatiller tembellik sezonlarımızdır. Tatil geldi mi açarız tembellik sezonumuzu ve bitene o kadar ne o üstümüzdeki yorgunluk gider ne de dinlenme isteği. Çoğu zaman dışarı çıkasımız bile gelmez. Ve bu tembelliğimiz anlamlandıramadığımız biçimde saygı görür. Kaçımız bu tembelliği iş veya okul günleri dahilinde gerçekleştirebiliriz ki? 

Ayrıca tatilin benim için dinlenmeden bAşık Olmaya ifade ettiği bir anlam varsa o da huzurdur. Huzur, açık konuşmalıyız ki birçoğumuzun hayalinde bile gerçekleştiremediği, ulaşamadığı bir kavram. "Şehir trafiği, gürültüsü, kirliliği"ni vs gayet iyi biliriz oysaki. şöyle ki bir bakıma tatil kısa süreliğine de olsa ritüellerimden uzaklaşmak. Her zaman sırf mecbur kaldığım için yaptığım şeylere ara verip, yapmak isteyip bir türlü zaman bulamadıklarıma fırsat tanımak, zaman ayırmak. Gerçi çoğunu "dinlenme" vasıflı tembelliklerimden gerçekleştiremesem de tatil düşüncem tam olarak budur. 

Tatil benim için kilometrelerce yol kat edip "bu kadar yol geldik, otelden aylar öncesinden yerimizi ayırttık, hkalitesiz eğlenelim!" mantalitesi de değildir. Huzur bulunan buysa sonuna kadar ancak benim huzur bulduğum… 

Yeşil mavi uyumudur. 

Günün doğumunu ve batımını kahvemi yudumlarken izleyebilip yorumlayabilmektir. 

Sık sık yalnız kalıp kendimle baş başa kalabilmek, özeleştiriye çok daha fazla vakit bulabilmektir. 

Okul günleri arasında görüşemediklerime zaman ayırmaktır. 

Patates kızartmasıdır, simittir, nutelladır. 

Yemek, içmek, gezmek, tozmak, eğlenmek… 

şöyle ki tatil her şeydir. şöyle ki tatil ihtiyaçtır. şöyle ki tatil huzur bulunandır. şöyle ki tatil rahat kalmaktır, özgürlüktür. 

Tatil hiç bitmesin istediğimiz özgürlüğümüzdür ve özgür olduğumuz her an tatildeyiz! 

"ATAMIZA VERDİĞİMİZ SÖZLER SONRASINDA, CUMHURİYET YOLUMUZDA BİR ÖRNEK İNSAN OLABİLMEK… 

2011 Yılında kurucusu ve editörü bulunduğum, http://www.ataturksitesi.com 17. yayın yılına girmiştir. 

Hakkımda; Cumhuriyetin aydınlık yüzü ve yükümlü Atatürkçü, gözlemci, araştırmacı, öğretim görevlisi, yazar gibi bir yığın tanımlamalar bulunabilir. 

Aşağıda bunlarla ilgili birkaç linki ziyaretle bu bilgilere erişmek olanaklıdır. 

http://www.kimkimdir.gen.tr/kimkimdir.php?id=6598 

http://blog.milliyet.com.tr/oNER_SAMANLI/Blogger/?UyeNo=1549605 

http://cumhuriyetciulusalhareket.blogspot.com/2011/02/tukorder-genel-baskan-onursal.html 

Akıllı ve yürekli olduğum yönünde de fazlasıyla görüşler vardır. 

Dikkatli miyim, biraz sayılır. 

Duyularım gereklerini yaptıkça mutlananlardanım. 

Örneğin gözlerim görünce, dilim tadını aldıkça, kulaklarım duydukça, burnum kokladıkça, ellerim okşadıkça, istençlerim aç kalmadıkça mutlananlardanım. 

Düşsel mutluluk okullarını çift dikiş bitirdiğim için, kendimle yüz göz olmayı ve somutluklara eyvallah etmeyi başarabilmiş gibiyim. 

Büyük servetler mutlandırmaz beni. Mevlana gönüldeşi gibi sevgiye ‘hü’ diyenlerdenim. 

Kasım kasım kasıldık yıllarca ama, altımızda unvanlarımıza yakışır modelinde adam gibi bir aracımız, kira ödemediğimiz bir evimizde yok. 

Ama “ATATÜRK SİTEMİZ” var… 

Böyle teselli olduk, şimdi de böyle hayıflanmaktayız. 

http://www.ataturksitesi.com sitesinin bugünkü 17. yılına gelişine kadar verdiğimiz emek ve mali külfetleri o yolda harcamayıp da bugün elimizde tutmuş olsaydık, sanırım üç kiracımızın olacağı evlerimizin, tapularının konsolumuzda durduğu, hocamıza yakışır 740.İ BMW otomobilimizin de kapımızda hazır nazır beklediği, rantların rantını yediğimiz günlerde olabilirdik. 

Yeğlemedik. Dedik ki, Cumhuriyetimizin kurucusu, büyük babamız, atamız bize ne söyledi, ne ödevler verdi, bizler onun sözünden ayrılmamak durumundayız ve “Türk Gençliği” olarak andımızın ardında olmalıyız, andımızla yakışır ve dosdoğru olmalıyız. 

Her fani ölecek, eserleri kalacak, mal ve mülkte oğlanlar kızlar, gelinler, damatlar tarafından işte böyle yenir diyerek, dünya servetin olsa, yok edilecek… 

İlkokulda nasıl, “Türküm, doğruyum, çalışkanım” diye başladıysak o çizgiden ayrılmayarak, Cumhuriyetimizin temel felsefelerine, Mustafa Kemal ATATÜRK devrimlerine ve emanet bırakılmış ülkemize saygı ve sorumluluğumuzdan da hiç ama hiç ödün vermeyerek doğru inançlandığımız yolumuzdan da şaşmadık. 

Çünkü Atamız, Mustafa Kemal ATATÜRK; 20 Ekim 1927 tarihinde kaleme aldığı NUTUK'un son kısımda ki istenci nedir? 

“Ey Türk istikbalinin evlâdı!  

İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi, vazifen; 

Türk istiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır!  

Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda, mevcuttur!  

Pişmanlık içerisinde olmaksızın, ama biraz bükük boyunla, biraz üzgün yürekle, biraz yorgun gözlerle günümüzün, sözde Cumhuriyet ve Atatürk yandaşlarını ve korkaklıklarını gördükçe ‘yazık yazık’ demekten de öteye gidemediğimizin kesinlikle bilincindeyiz. 

Karşılıksız ve beklentisiz 17. yıla geldik.  

http://www.ataturksitesi.com da şu anlarda 219 milyon küsur ziyaretçi hitindeyiz. Ağır ağırda 220 Milyonuncu ziyaretçi hitine yaklaşmaktayız.  

220 MİLYONUNUNCU ZİYARET İLE DE BU SİTEYİ KAPATACAĞIMI kamuoyuna duyurdum. Gerekçelerimi anlattım. Maddi ve manevi yanımda olmayan sözde Atatürkçülere kahırlarımı sundum.  

Umursanmadı… Umar içinde yazmamıştım ki… 

Çıkmadık candan umut kesilmez ata sözünü anımsadım ve onun için yazmıştım da değil… 

Peki niçin yazmıştım ve yazmaktayım ?… 

“Ey Türk gençliği! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyetini, ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir.  

Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur.  

Bu temel, senin, en kıymetli hazinendir.” 

Yanıtı Nutuk’ta 1927 de yazılı olduğundan ve o davaya inandığım için…. 

Nasılsa ben bir tavşan değilim, o halde dağa değil ama insanlara küsebilirim… 

Hangi insanlara? 

Örneğin; Korlara… 

Örneğin; Kaklara… 

Örneğin; Korkaklara… 

Hocam ne demek istediniz anlayamadık… 

Demek ki yazdıklarımı okumuyorsunuz !… 

http://cumhuriyetciulusalhareket.blogspot.com/ 

HOCAM SAĞ KULAK TA SOL ELLE GÖSTERİLMEZ Kİ; 

Yazınızın başlığına, birde bizlere estirdiğiniz yellere bakınız! 

Diyebilirsiniz… 

Evet başlığı yineliyorum. Dikkatli bir okurumdur. Dikkatli gözlerim. Güzeli ve çirkini de görür gözlemlerim. Şansta mı oldukça kötüyüm… 

Sanıyorum yalnız geldiğimiz yoldan yine yapayalnız ayrılmak gibi bir kaderin de acaba mahkumu muyuz? 

Bilemiyorum ama çirkini ve çirkinliği de sevemiyorum…! 

Büyük bir loto ikramiyesi çıkarsa da, tek yapacağım, “Özürlü Çocuklar İçin Rehabilitasyon ve Eğitim Köyü” ‘Vakfı’ kurmaktır. Böylesine önemli bir düşüm ve yukarıdan gelecek marş marşa gereksinimim var. 

Neydi başlığımız? 

"Atama Verdiğim Söz" Başlığı Sonrasında, Sayfasında Kendisini Tanıtan, Cumhuriyet Yolumuzda Bir Örnek İnsan… 

Onu, Facebook, güvenilir arkadaş arkadaş sayfalarında tanımaya çalışmaktayım. 

Yorumu sizler yapın diye ben kopyaladım ve yapıştırıyorum. 

ATAMA VERDİĞİM SÖZ!! 

Ey Türk'ün büyük Atası ! 

İstiklâl ve Cumhuriyetimizi korumamız gerektiğinde, içinde bulunduğum durumlar ve şartlar ne olursa olsun, kudret ve cesaretimi damarlarımdaki asil kandan alarak,  

bütün engelleri aşıp, her güçlüğü yenmek azmindeyim…Türk genci olarak özgürlüğün, bağımsızlığın, egemenliğin, Cumhuriyet ve devrimlerin yılmaz bekçisiyim.  

Her zaman, her yerde ve her durumda Atatürk ilkelerinden ayrılmayacağıma, çağdaş uygarlığa geçmek için bütün zorluklarla mücadele edeceğime, namus ve şeref sözü verir, kendimi büyük Türk ulusuna adarım…  

Sen rahat uyu ATAM.. 

GÜNÜN SÖZÜ MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’TEN 

'Halkını cehalet ve sefalete teslim eden yöneticiler yok olmaya, cehalet ve sefalete sürükleyen yöneticileri seçenler ise köle olmaya mahkumdur'' 

Sizler hala, “Bir ihtimal daha var, oda ölmek mi diyenlerdensiniz?” 

Haydi o zaman gelen zaten gideni aratacağına göre, “Ulusal Şahlanış Hareketi’nin Bayrağını Göndere Çekmeye… 

Sarıklı ve çarıklılardan müteşekkil, AB ve ABD taraftarı emperyalistleri, 9 Eylüldeki gibi denizlere dökmeye… 

Yürek ve bilek meselesi bunlar, baylar ve bayanlar… 

Yürek ve bilek mesesi öyle değil mi ? 

Korkunun ecelinize faydası olamayacak biliniz ki! 

Saygılarımla. 

Prof. Dr. Öner SAMANLI 

ULUSAL ŞAHLANIŞ HAREKETİ 

Yukarıdaki makalemiz; 

CUMHURİYETÇİ ULUSAL HAREKET Blog sayfasında da aşağıdaki linkle yayındadır.  

http://cumhuriyetciulusalhareket.blogspot.com/ 

Not: 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu gereğince fikir ve görüşlerim ile makalelerim, telif hakları yasasına tağabey olup, alıntı yapmak isteyenlerin lütfen yazılarımın linkini ve isim soy ismimi sayfalarındaki alıntının altına dipnot olarak koymaları kaydı şartı ile kaynakça kullanmalarında sakınca bulunmamaktadır. Aksi davrananlar hakkında suç duyurusunda bulunulacaktır. 

Güzel olanı yazmakta her zaman zorlanmışımdır. Ne anlam yüklesem, nelere benzetsem? MB yazarları ile birinci toplantının gerilimi Sema Hanım'ın sıcacık telefon konuşmasından sonra yerini tatlı bir heyecana bırakmıştı. Büyükada her zaman konaklamalı olarak tadına varmak istediğim bir yerdi ve tanışma fırsatı kaçınılmazdı. İyi ki dememe neden olan herkese öncelikle teşekkürü borç bilirim. 

İçtenlikleri, samimiyetleri ve sohbetlerinin derinliği ile birinci andan itibaren yüreğime işlediler. Evet Büyükada ve Yörükali Tesisleri yeri – konumu itibariyle tadına doyulmaz nitelikte. Ancak yanında böylesine eğlenceli ve neşeli bir topluluk olması ayrıca bir şans. Ayşen Hanım'ın şiirleri, Neşe Hanım'ın adı gibi neşesini katması, Sema Hanım'ın bizi gördüğü andan itibaren sevgi ile kucaklaması, Zeynep Hanım'ın yüzümüzden tebessümü eksiltmeyen, güldürüken düşündüren muhabbeti eşsizdi. Arife Hanım'ın öğütlediği herşey değerliydi. Adı geçmeyen ancak katılan herkesi tanıdığım için çok mutluyum. Tek tek sohbet etme imkanı bulamadıklarım sıcacık bakışlarıyla sevgilerini belli etti. 

Yazmaya teşvik etmek için öylesine güzel bir moral toplantısıydı ki bu kelimelere sığdırmak mümkün değil. Yaşanılası ve anlatılası bir gece. Yeşil ile mavinin buluştuğu manzaraya eşlik eden müzik ve muhabbet adeta ruhumu dinlendirdi. Hayatın bize bir kaç seçenek sunup, seçim yapmak zorunda olduğumuzu hatırlattığı anlardan, günlük stresten, düşündüklerimden ve hatta sorumluluklarımdan bile uzaklaştığım bu iki gün için çok şey borçluyum aslında. Az daha unutuyordum! Vee Özden Hanım'ın arkadaşıyla eşlik edip, getirdiği lokum ile ortamı biraz daha tatlandırması var. Erdal Bey – Ezgi Hanım ve eşleri nin bizlere eşlik edip, güler yüzleriyle renk katmaları var. Daha yazıp anlatacak çok şey var … Yazmayı atladığım herşey için şimdiden özür diliyorum. 

Ertesi gün bize katılanlarla kısacık dakikalara sığdırdığımız arkadaşlıklarımız var. Eflatun Sokak iyi ki sende geldin ve bizler seni de tanıyabildik. Hergün gördüğünüz biriyle arkadaşlık etmeniz doğaldır. Ancak hiç bilmediğiniz birşeye dahil olup böylesine sarmalanmak günümüzde az bulunan bir fırsattır. Bu atmosferi sizlerle yaşamak paha biçilmez. Organizasyonda emeği geçen, kendisinden çok bizleri mutlu etme çabasında olan Sema Hanım ve MB yazarları… Özel, önemli ve bundan sonra özlenensiniz:) İyi ki varsınız diyor, hepinize sevgilerimi gönderiyorum. 

Öncelikle kendimi tanıtayım. Burdur ili Bucak İlçesi CHP Yönetim Kurulu Üyesiyim. Düşündüklerimi bodoslama, dosdoğru, açık olarak ifade ederim ve öyle de tanınırım…

Seçim gerçekleşti. Aradan 9 gün geçti. Şimdi o zaman aralığında sustuğum ve ifade etmediğim (Çünkü partimin zarar görmesini istemedim) yanlışları sıralama vakti geldi, çattı…

Ön seçim olmaması nedeniyle CHP Burdur İl Başkanı istifa etmeli diyecek kadar en ağır eleştirileri yaptım… Burdur CHP Milletvekili yenilensin diyecek kadar cesurca görüşümü yazdım… Ancak söylenecekleri söyledim ve genel seçimlere tam 75 gün (28 Mart 2011) kala tüm CHP’lilere çağrı yaparak; bakın neye davet ettim?

CHP Burdur örgütünde, 18 Mart 2011 günü başlayan dalgalanmalar, bağırışlar, çağırışlar bundan sonra sona erdi… Hedef en az 2 milletvekilliği rotasıyla Burdur CHP gemisi, 12 Haziran 2011 seçimlerine doğru vira bismillah komutuyla yola çıkmıştır…

Öğrendiğim kadarıyla Burdur CHP Milletvekilliği aday adaylığı için müracaatlar genel merkeze aşağıdaki 11 arkadaşımız, gönüldaşımız, partidaşımız tarafından yapılmıştır.

Liste aşağıdadır:

1. BAYRAM TEKİN CHP

2. GÜLCİHAN TÜRE CHP
3. KADİR KOÇ CHP

4. MEHMET GÖKER CHP
5. MEHMET İZGİ CHP
6. RAMAZAN KERİM ÖZKAN CHP
7. RECEP MUTLUCAN CHP
8. SÜLEYMAN SOLMAZ CHP
9. YAKUP YILDIZ CHP
10. YUSUF OKAN CHP

11. AHMET HAKAN GÖKÇEK CHP

11 değerli arkadaşımız içinden ancak 3 kişi adaylık için seçilecek ve 2 ay süreyle çalışılacaktır… İnanıyorum ve biliyorum ki, kalan 8 arkadaşımız da en az listede olanlar kadar koşturacaktır, uğraşacaktır, çabalıyacaktır…

Çok sevgili ve değerli Burdur CHP gönüllüleri, malumunuz iktidar için neredeyse 40 yıldır bekliyoruz, 12 Haziran 2011 seçimleri hem CHP için, hem de Burdur’un siyasi geleceği için ummadığınız kadar önemlidir. Çünkü Burdur ilimiz için de tehlike çanları çok kuvvetli çalmaktadır… Bundan dolayıdır ki Kızılderilelerin barış çubuğunu tüttürelim ve baltalarım 13 Haziran 2011 tarihine kadar gömelim… Kısaca tüm siyasi hesaplaşmalarımızı, tüm günahları, tüm sevapları 13 Haziran 2011 gününe erteleyelim derim… Aksi halde inanın! CHP’nin Burdur’da varlığı bile tartışılır hale gelecektir… Hkalitesiz bakalım hep beraber el ele, gönül gönüle olalım, önce 1 milletvekilliğini alalım, sonra 2’yi zorlayalım derim…

Çok sevgili ve değerli CHP gönüllüleri, 75 gün hiç dinlenmemek üzere iktidara yürüyüşümüz başlamıştır…

Dedim ama maalesef olmadı, hem de çok kötü oldu… Ne mi oldu?

18 Nisan 2011 günü CHP Burdur Milletvekilliği için 3 aday belirlendi. Kalan şöyle ki aday olamayan 8 aday tabiri caizse çil yavrusu gibi dağıldılar…

mantığıma bir hikaye geldi… Bir gün kuşları çok sevdiğini söyleyen çocuğa ebeveynleri kafes ve bir muhabbet kuşu alır ve çocuğu tembih ederler:

-Evlat, bu kuşun her gün suyu değişecek ve yemi verilecek. Görev senindir…

İlk günlerden itibaren çocuk görevini hiç yapmaz. Kuşa sürekli anne bakar ve ilgilenir. 3 ihtardan sonra ebeveynler karar verir ve kuşu aldıkları yere geri iade ederler. Çocuk kızar, şaşırır ve sorar: Neden?

Yanıt: Evlat! Kuşları çok sevdiğini söyledin ama sevginin sorumluluğunu yerine getirmedin… Kuşun ne suyunu değiştirdin, ne de yemini verdin… Kuru kuru seviyorum demek yetmez, sevginin sorumluluğunu ihmal ettin ve kuş iade oldu…

Bu 8 arkadaşımız CHP’yi çok sevdiklerini söylediler ve milletvekili aday adayı oldular. Liste kimsenin hoşuna gitmedi tamam ama seviyorsak; sevginin sorumluluğunu yerine getirmek zorundayız ve bu da mecburidir…

Burdur’un en büyük ilçesi olan Bucak’ta 2 ay boyunca yapılan tüm siyasi çalışmalara hemen hemen hepsine katıldım, fotoğrafladım ve yayınladım. Fakat (bir arkadaş istisnadır) liste dışı kalan arkadaşları hiç göremedim. Çok büyük haksızlığa uğramasına rağmen partisinin çok seven aday adayı arkadaşımız Recep Mutlucan, birçok çalışmaya mümkün olduğunca katılmıştır.

Gelelim esas bAşık Olmaya büyük sorunlara… Burdur CHP İl Örgütü hiç organize olamadı. Seçim kampanyasını iyi yönetemedi. Düşünün bir kere, CHP Burdur İl Başkanı bile Bucak ilçesine seçim çalışması için sadece 2 kez falan geldi. Bucak ilçesinde çalışma yapan milletvekili adaylarının yanında; özellikle son 1 aylık dönemde il yönetiminden 1 kişinin bile olmaması her şeyi anlatmıyor mu?

Seçimlere 10-15 gün kala CHP Burdur Milletvekili 1.sıra adayı Bucak ilçesine geliyor… Bilin bakalım, yanında kaç kişi vardı?

10 kişi mi? Hayır,

5 kişi mi? Hayır,

1 kişi mi? Hayır,

Anladınız mı durumun vahametini şimdi?

Hkalitesiz il örgütünü bir yana koyalım. Yahu arkadaş bu CHP’nin Burdur Belediye Meclis Üyeleri yok mudur? Seçim kampanyası boyunca ne yaparlar acaba?

Peki, Burdur CHP İl Genel Meclisi Üyeleri nerede ve nasıl çalıştılar? Gören, duyan, bilen varsa lütfen beni uyarsın ve aydınlatsın… En azından Bucak ilçesinde seçim çalışmaları için hiç görmedim.

Çare:

1. Herkesi kucaklayacak, lider vasıflı, vizyonlu, siyasi olgunluğa erişmiş bir il başkanı bulunacak ve yapılacak birinci kongrede delegelerce seçilecek…

2. Hem belediye başkanlığı adaylığı, hem de milletvekilliği adaylığı; kesinkes CHP’li üyelerin sandığa attıkları oylarıyla belirlenecek. 2014 yerel seçimlerinde yukarıdan ve milletvekilinin empozesiyle pat diye belediye başkanı adayı ataması asla tekrar etmemesi gerecek ve yaşanmayacak…

Ömer ÖZDAMAR

Bucak-BURDUR

Ak Parti bu seçimlerde 367 Milletvekili çıkarıp Anayasayı tek başına değiştiremeyeceği öngörümü önceki yazılarımda belirtmiştim. Dolayısıyla kurulacak yeni hükümet ile değiştirilmesi düşünülen yeni Anayasa paketi içinde vatandaşın korku tüneli haline gelen bölünme paranoyası da bitmiş olacak.. 

Anket sonuçları dikkate alındığında Ak Parti yine birinci Parti konumunu korumakta. Cumhuriyet Halk Partisi'nin oy oranı yükselmekte. Milliyetçi Hareket Partisi de barajı geçebileceğini görüyoruz.. 

Lider değiştiren CHP'de oy oranının yükselişe geçebileceği öngörüsünde bulunulsa da beklenen çıkışı yakalayamayacağını düşünüyorum..Umutla yaşamını sürdüren CHP'de seçim sonrasında yeni lider arayışı içinde olacağını tahmin etmek zor olmasa gerek.. 

Üç Partinin seçim meydanlarında tabiri caizse hınca-hınç insan kalabalığı görmekteyiz.. Hepsi de kendi Partilerini destekliyor görünümünde. 

Birkaç gün önceki yazılarımın birinde "Sandığa gitmeyelim" çağrımı eleştiren bir okuyucum, "Sandığa gitmeyen oyların en yüksek oy alan Parti'ye gideceği" şeklindeki uyarısını dikkate alarak, sandığa gidip geçersiz oy kullanmanın doğru olabileceğini düşünmüştüm. Ama Hayır! 

Sandığa gitmeyenin sayısı artmadıkça, sisteme karşı baş kaldırı olmadıkça hangi Parti iktidara gelirse gelsin ülkede hiç bir şey değişmeyecektır..Önce insana dair sistem geliştirilmeli ve Anayasa değişikliği buradan başlanmalı dır..Sandığa gitmeme tepkisi görülmeden kısır döngü aynen devam edecektir..Vatandaş fazla bir değişim istemiyor. İstediği gıdayı alabilsin, istediği giysiyi alabilsin, akşam fatura ödemelerini düşünerek yatıp sabah fatura ödemelerini düşünerek kalkmasın..ömründe bir kere olsun yurt dışı tatilini yapabilsin..doya doya dondurmasını yiyebilsin..günlük gazetesini okuyabilsin.. 

Herkesin yüzü gülebilmesi için sandığa gitmeyelim.. 

Amerikalı bilim adamı. Genom haritasını Craig Venter ile birlikte çözmüştür. Craig Venter genomu çözen ve yapay DNA’yı yapan ekibin ve enstitünün başkanıdır(Lütfen bakınız: ‘Sentetik DNA’lı hücre yapıldı’ ve ‘2010 insanın yapay hücre yaptığı yıl olabilir mi?’). Resimde önde duran kişi Craig Venter, arkada duran saçlı kişi Francis Collins’tir. 

Francis Collins, lise çağlarında ateist olup çok sonraları Tanrı’ya inanmış ve evangelist Hıristiyan olmuştur. Dinle ilgili düşünce değişikliği olduktan sonra Craig Venter Enstitüsü’nden ayrılmıştır. Bununla birlikte, ‘Genç Dünya Yaratılışçılığı’ ve ‘Akıllı Tasarım’ düşüncesini reddetmiştir ve düşüncesini değiştirmemiştir. Onun inancına göre ‘Tanrısal evrim’ ve ‘evrimsel yaratılışçılık’ vardır ve BioLogos terimini kullanmayı tercih eder. Bu düşüncelerini 2006’da yayınlanan ‘Tanrı’nın dili: Bir bilim adamı inanç için kanıt sunuyor’ başlıklı kitabında tartışmıştır. Akıllı Tasarım’ı reddettiği için 2008’de onların toplantısına çağrılmamıştır. 

Ünlü bilim adamı Richard Dawkins ile olan tartışmasında, fiziksel sabit katsayılar gibi bilimin açıklamakta zorlandığı konularda Tanrı’nın açıklama olduğunu ve Tanrı’nın bir açıklamaya gereksinmesi olmadığını söylemiştir (Fiziksel sabit konusu şudur: Bazı formüllerde sonucu doğru çıkarabilmek için sabit sayılara gereksinme duyulmaktadır. Örnek olarak evrenin büyüklüğü ve yaşı böyle bir katsayı sayesinde hesap edilebilmektedir). 

Dawkins buna karşılık olarak: “bu tür bir açıklamanın sorumluluktan kaçmak olduğunu” söylemiştir. 

Collins de buna karşılık olarak: Ben tabiatın dışında ona hükmeden bir varlığın olmadığı kabulüne itiraz ediyorum. ‘Ölümden sonra ne olur? Neden buradayım?’ gibi sorular sormak insan tabiatının yetersiz, fakir bir bakış açısı olduğunu gösterir. Eğer onların uygunluğunu kabul etmezseniz doğal dünyayı test ettikten sonra Tanrı’nın olabilirliği konusu sıfır olasılıkla biter. Çünkü var olduğu söylenen kanıtlar sizi ikna etmez. Ama aklınız Tanrı’nın var olabileceği konusuna açıksa, evrenin bu sonuca uyumlu noktalarına işaret edebilirsiniz, ” demiştir. 

Yaratılışçılar sürekli olarak evrimcilerin söylediği sözleri evrimin olmadığı konusunda ‘itiraf olarak kitaplardan cımbızla çekerek – şöyle ki başı sonu olmadan – alırlar. Aynı mantıkla bundan daha güzel bir itiraf olabilir mi? Bir bilim adamı astrolojiye, büyülere inansa, onların bilimsel olduğunu göstermez. Olsa olsa bilim adamının bilim adamlığı tartışılır. 

Lütfen aşağdaki bağlantıya da bakınız: 

http://blog.milliyet.com.tr/Yaratilisa_inanan_bilim_adami/Blog/?BlogNo=287840 

“Bilim ve sanat bir kuşun iki kanadı gibidir. Bu iki kanadı kullanabilen toplumlar uçar ve özgür olurlar. Uçamayanlar tavuk olur. ‘Tavuk toplum’, önüne konan bir avuç yemi gagalarken arkadan yumurtalarının alındığının farkında bile olmaz.” 

Charles Darwin 

Kaynak: Wikipedia 

Karanlık mı karanlık…  

Lakin bu yetmez bir başına.  

kesinkes haraç vermek gerek  

Susamlı akideye!  

Osmanlı renkleri…  

Lokum, Akide, Şerbet ve Kahve…  

"Hem asırlara meydan okuyup bugüne gelmiş lezzetler hem de Osmanlı deyince dünyada birinci akla gelen ve Osmanlı ile tüm dünyaya yayılmış tatlar.
Bu renk koleksiyonunu hazırlarken amacım, bir Osmanlı renk envanteri oluşturmak değil, Osmanlı sanatından algıladıklarımı renklerle mekanlara taşımak oldu.
Renk benim için dekorasyonunun en önemli unsuru. Doğru renklerle mekanlarınız hiç tahmin bile edemeyeceğiniz bir havaya bürünebilir. Bu koleksiyondaki renk ve desenleri kullanarak siz de kolaylıkla kendinize özgü, harika mekanlar yaratabilirsiniz.
Büyük bir sevgiyle hazırladığım bu koleksiyon, geçmişimizdeki renkleri bugüne taşıyarak, evlerinize çağdaş bir Osmanlı esintisi getirecektir."  

Miş…  

Oldum olabilecek yaşadığım yerleri ben boyadım dilediğimce.  

Lokum, akide, şerbet, susamlı, kahveli vs. değil…  

Gönlümce!  

Gülriz Yiğit  

İnsan belirli bir süre kendi ülkesinden ayrı yaşamaya başlarsa her iki ülkedeki gelişim ve değişimi anlamakta zorluk çekiyor. 

Öyle ya; 

Bir tarafta media bilgisi, öteki tarafta günlük yaşam ama aidiyet bir bAşık Olmaya tarafta karma karışık bir şey işte. 

Hem yaşadığım ülke meslekler açısından çok daha değişik. Bizim klasik psikiyatr ve psikolog çok daha değişik ve çeşitlenmiş. Üstelik psikoloji kendi için de o kadar çok tedaylara inmiş ki anlamak için mutlak için de olmak gerekir. Konuşma terapistleri hani şimdiler de sizlerin yaşam koçu diğe bildikleriniz klinik psikologları , gündelik vs derken liste uzun. 

Bizdeki gelişmeleri de (takip edebildiğim kadarıyla) çoğu kez hayretle bazen de sevinerek izliyorum. Biraz kalem yaladık mı, hemen bazı konular üzerin de kendimizi kolaylıkla uzman sanmak mümkün! İnsan ilişkileri ve gelişimi çoğu kez biliriz. Biliriz ama genel kuralları. Tabidir ki bir uzman gibi değil ama mis casına. 

Ne kadar alakalı ama bana göre bu şu demek; 

İki tane radyocu düşünün. Biri en popülerinde program yapıyor, çok popüler , kanal reklamdan kırılıyor adı medianın hep önünde ve mediaya göre başarılı. Diğeri, az bilinen bir kanal da çok nitelikli her yerinden doğruluk fışkıran programlar yapıyor. Media da bırakın adının geçmesini esamesi okunmuyor. Şimdi, her ikisi de doğal olarak radyo program okulu diye bir okul olmadığından , farklı eğitimden geçmiş (ilişkili eğitim mümkün tabi, ben özellikle bu konu olmadığını vurgulamak açısından) biri para kazanmak ve popülerite açısından başarılı diğeri sağlam ilkeli ve inandığı dağruların arkasında olmak açısından başarılı. Kim daha başarılı? O zaman başarının kıstası ne? Cevap soruların için de olmalı.! 

Blog ise bu gündelik yaşamdan çok farklı değil. Her yeni katılan önce etrafına bir bakınıyor, bekliyor ve doğal olarak popüleriteyi nasıl yakalarım sorusunu kendine soruyor! 

Blog yazma doğasına uygun olarakta yazı yazanlarla öncelikle yorum aracılığıyla iletişimde bulunur. Gelen cevaplara göre kendine yer edinir veya edinmez. Kendi doğru bildiklerini dikte etmeye çalışabilir. Sonrasın da bir meraktır başlar. Bu vatandaş kim? Niye kendini gizler ? Neden kimlik bilgilerini açık açık vermez. Şöyle bir resmi olsaydida. Kimbilir belki de eskilerde oluşan çok kimlikli yazanlara atıf olabilir! 

Kendi doğrularımızı dikte etmeye çalışmak önüne geçilemiyen bir dürtü, kabullenmeye çalışmak ta bir o kadar zor. 

Tüm bunların yazının niceliği ve niteliği ile olan ilişkisini anlamak bir o kadar zor. Bu geçenlerde haberini okuduğum bir yazarın kitabının muzur kurul tarafından yasaklanması düşüncesiyle ötüşüyor gibi. Konu porno ama yazar kendi bakışı ile sakıncalarını bAşık Olmaya bir anlatım için de sunmuş. Ama konu sakıncalı ya, yasakla gitsin. Neyse ki yeni kanunlar bir sansürcü düşüncesiyle değil en azından yasal mahkeme kararı ile yasaklanması yönün de. Ama gene de olabilecek kitabın sirkılasyondan çıkarılması! 

Üstelik bu kitap edebi kalıplara uygun olmadığı yönüyle de yasaklanma istemin de. Hem de bu kurulda bir adet bir nosyonu taşıyan kişinin varlığıyla. Neye göre değil neye göre edebi? Oldukça sakıncalı bir düşünce tarzı. 

Yazma kişiye özgün ve özgürce olması savını desteklemekteyim, yazanın nitelikleri yazının niteliklerini etkilemediği görüşünü de desteklemekteyim. Merak ise bambaşka, tedavisi mümkün biraz sabır, biraz kabulllenme biraz içimizde ki "ben" i atabilme biraz da enpatı tabiki. 

Ne zamandır yazmak için kıvranıyorum. Öyle ki günlerdir beynimden düşünce kusuyorum bana. Ve hatta elim öyle bir titriyor ki kalem ile kağıda bastırırsam şayet, şıkışacağı için ya da hareket edeceğinden yazarken, bu sarsıntıyı önlemiş olacağım ya da bunun gibi saçma bi şey. Evet saçma sapan yazmak istiyorum; ne başı belli olmalı, ne de sonu. Harika yalnız seziyorum birkaç gündür Buones Aires şehrinde. Ne acayip değil mi? Yalnızlıktan bu kadar sadistçe zevk alarak nihayet yalnızım diyebilmek. Tıpkı mazoşistlik gibi ya da onun da ötesi. Evet eşsiz ve yalnızım. Hiç ailem yokmuş gibi, ya da beni kimse burada tanımıyormuşçasına, ve belki de bundan da öte hiç Anıl varolmamışçasına, şöyle ki burada Anil olarak varım demek istiyorum, ben burada ben olarak gerçekten yokum. Belki de yepyeni bir beni keşfediyorum ve bu kişi %100 Türk değil; %100 bir Avrupalı. Kurallara uyan, utanmasa İspanyolca konuşacak kadar çok İtalyanca konuşan, gariptir ki herkes tarafından anlaşılan ve neredeyse hiç İngilizce konuşmayan, İtalyanların bana dediği gibi, Anillo şöyle ki ben, tam olarak bir İtalyan mıyım yoksa!. Acaba bizi biz yapan genler değil de ortamlar mı yoksa? Hani utanmasam milliyetçiliğimi cüzdanımla beraber kaybettim diyeceğim içinde TC kimliğim vardı da! Hayret ki ne hayret! Haşa, ümme haşa! 

Dün o kadar yalnız hissettim ki kendimi, neredeyse ağlayacaktım halime. Ama bir o kadar da keyif aldım benliğimle bu kadar uzunca başbaşa kalabilmekten. Huysuzluklarımı ve huzursuzluklarımı tekrardan keşfedilmek, nerede hata yaptığımı tespit etmek. İnsan olarak mükemmelliyetçiliğim üzerine kendimde testler yapabilmek. Ve biraz daha insan olabilmek için yeni formüller uydurmak. Kilometrelerce yürürken hiç yorulmadan düşünebilmek ve kentin güzelliklerine tarafsızca bakabilmek kendisinden sen olmaksızın. Kesinlikle önyargısız, bağımsız, gerçekten düşünebilmek yaşam ve bu şehir üzerine. Ve de aşık olmak sonuçta, bu şehire, gerçekten aşık olabilmek mümkün olabiliyor muydu? Evet!!!! 

Size buradaki dünyayı yansıtabilirim çok kolay olarak. Fakat bu izlenimlerin hepsi benim ve öznel. Siz gezerken benim hissettiklerimden muhakkak farklı hissedeceksiniz. Ama birşey kesin ki bu şehrin güzelliğine şapka çıkartacaksınız ve bana hak vereceksiniz. Bu şehirde yalnız olmaktan son derece keyif alıyorum. Düşünsenize Pelegrini caddesinde karşıdan karşıya geçebilmek için 16 şerit, 3 ışık geçmek ve en az 3 dakika lazım. Bu şehirde herşey büyük, ve binalar o kadar yüksek ki ben de alışkanlık yapacak ve Türkiye’ye dönünce kendime Rolls Royce almak isteyeceğim. şöyle ki ahlakım bozulacak ve ben de bu şehrin insanları kadar şık giyinebilmek için çok para harcayacak ve dolayısıyla zengin olmak isteyeceğim. Evet saçmalıyorum, hem de bilerekten. Ama bu şehir beni sarhoş ediyor. Evet, ben bu şehire galiba aşığım. 

Yazar olsaydım eğer, bu şehirde yaşardım. Ressam olsam da keza öyle! şöyle ki sanatçı olsaydım, bu şehirde yaşar ve bekar olurdum. Bu güzel kadınlarla beraber olmak için karımı aldatmazdım dolayısıyla. Evet ben, ahlakı bütün bir insanım. Karımı ve onunla olmayı seviyorum. Oysa burada olsam karımı istemezdim. Bir sanatçı nasıl bir kadınla yetinebilir ki! Tağabey şayet aşık değilse. O durum başka. Salvador Dali ya da Can Usta, o kadınlarsız yapabilirler miydi? Ölmeyi tercih ederlerdi herhalde. Oysa Frida gibi bir kadınla beraber olmak nasıl olurdu? Sürekli aldatmak ve aldatılmak. Tağabey ki mide işi ve benim işim kesinlikle değil. Çünkü ben hiç bir zaman bir sanatçı değilim ve sırf bu yüzden olamam da! Ben aile olmayı seviyorum. 

Çok müze gezdim bu sefer ve beni etkileyen hiç bir ressam olmadı. Benim ressamım Salvador Dali, onun gibisini görmedim. Çok şanslıyım ki İspanya’da evini, müzesini gezdim. şöyle ki nereden çıktı derseniz şayet, Dali’yi bu şehre transfer etmek isterdim. Böylelikle şehri bütünlerdi. Ne de olsa o da İspanyolca konuşuyordu!!! 

Evet anlatabileceğim milyonlarca düşüncem var bu şehirle ilgili. Belki biraz daha kalsam planlarım da olacak. O yüzden yarın terkediyorum aşkımı. Ama biliyorum ki hep rüylarımda olacak. Ve belki bir gün ben gerçekten sanatçı olmayı tercih edeceğim mühendis olmak yerine… 

Kimbilir???? 

ANIL YİĞİT, Guido Palace, 01/06/11