CHP yemin etmeme eylemini sonlandırdı. Nihayet yemin krizi sona ermiş bulunuyor. Türkiye, tekrar normalleşme sürecine girmiştir. 

Mademki yemin krizi sona ermiştir; bundan sonra tutuklu milletvekilleri üzerinden, birçok kişinin anlamadığı, karmaşık hukuki tartışmalara bir son verebiliriz. Hepimizin konu hakkında bir fikri ve duruşu olmasına, hatta yer yer ahkam kesmemize rağmen, kaçımız hukukun gereğinin ne olduğunu tam olarak biliyorduk ki..? 

Çok şükür ki; CHP yemin etmiş, siyaset normalleşme sürecine girmiştir artık. Bundan sonra, CHP’nin tükürdüğünü yalayıp yalamadığını tartışma vaktidir. Böyle bir düzey, konuyu toplumun daha hakim olduğu bir zemine taşımaya da katkı sağlayacaktır. 

Bundan sonraki süreç, bu tür sorunlar ve toplumsal gerginliklere sebep olan ‘darbe Anayasa’sının’ tartışmaya açılacağı bir süreç olacaktır. İktidar birinci fırsatta, bütün gücüyle yeni Anayasa’yı hazırlamak üzere harekete geçecektir. Fakat birçok olumlu madde yanında, öyle bir madde olacak ki, ne CHP ne de MHP’nin buna evet demesi mümkün olmayacaktır. 

Bilindiği gibi şu anki mevcut Anayasa; 1982 yılında yapılan halk oylaması sonucu, büyük Türk halkının %92 gibi inanılmaz büyüklükteki desteğiyle hayata geçmişti. 

AKP için yeni Anayasa’yı referandumda kabul ettirmek, mecliste kabul ettirmekten çok daha kolaydır. Nitekim mecliste anlaşma sağlanamaması üzerine, yeni Anayasa referanduma sunularak; Türk halkından 1982 yılında tükürdüğünü yalaması istenecektir. 

Yazımızı sonlandırmadan önce, birde soru sorma arzusundayız; sizce CHP tükürdüğünü yalamış mıdır, yalamamış mıdır..? 

Bi tarihte Almanya'ya iş için yolum düştü. Hoş sonraları da su yolu oldu! Şimdiki uygulamayı pek bilemiyorum ama vizeler sanayi odalarınca kolayca alınırdı. Şimdiki feryat figan yoktu yani! Gümrük kapısında yakışıklı memur sordu? 

-Ne kadar zaman kalmak istiyorsunuz? 

-Sanırım iki gün. 

-Güldü, elindeki koca mühürü yapıştırıverdi pasaporta! Tak. 

Sonrası bilinen, bir araç ve toplantı salonuna varışımız. Malum tanışmalar kahve falan filan. Derken işin en önemli kısımlarından biri başladı. 

Masanın etrafındaki herkes elindeki kart viziti uzatmaya başladı. Almancam nanay olduğundan isim hanesini okuyup 

-Herr Hans 

-Herr Frederik ! 

Ve karşılıklı gülümsemeler. 

Tabiatıyla ben de uzattım, Newyorker (gariban) ! 

Bu arada bir kart vardıki içlerinden en yakışıklısı, ama isim Türkçe hkalitesiz isimi Abdurrezzak olsun , unvan yerinde G harfi ile başlıyan uzunca bir kelime ve Führer! 

Ben de hemen heil hitler dedim! Acı bir gülümse ile bu ne? Hani Führer'ya mantığıma birden heil hitler geldi. Diğerlerine açıkladı aynı acı gülümseme dudaklarında. 

Neydi bizim vatandaşı diğerlerinden çok daha yakışıklı kartvizit yapmaya iten Führer oluşumu yoksa genlerindeki dürtüler mi? Bu sorunun cevabını uzun zaman aradım pek de işin işinden çıkamadım, serde garibanlık var ya! 

Son zamanlarda Blog da alevlenen yazılar ve yazıları okuduktan sonra yavaş da olsa bu gariban anlamaya başladı şu Führer ve kartvizit meselesini. Gene de tam çözmüş değilim ha! 

Ama bırakın şu Führer ve kartvizit meselesini, bu fani dünyada Führer'lik kimseye kalmamış. 

Yazıyı bir dostumun yorumuma cevabı ile bitirelim. (Çok güzel ve anlamlıdır dikkat) 

Hocam, şu mb neden bu kadar önemli? 

Çocuğun oyuncağı gibidir, elinden alırsan feryat figan ağlar!!! 

Peter Weir’ın yönettiği 1998 yapımı filmde; Christof adlı bir yapımcının Truman Show adlı programı yaklaşık 30 yıldır canlı olarak yayınlanmaktadır.Dünyada milyonlarca izleyiciyi televizyonları başına bağlayan bu program rating rekorları kırmaktadır. Bu büyük başarının altında annesinin isteği dışında doğan bir bebeğin TV şirketi tarafından annesinden alınarak, günlük dünya gibi kurgulanmış devasa bir stüdyoda bir yaşama başlatılması ve bunun da gizli kamera sistemleri ile izleyiciye aktarılmış olmasıdır.

Truman’ın farkında olmadığı ve 5.000 kameranın sürekli izlediği ve canlı yayına aktardığı bu yaşam, Truman’ın bebekliği, çocukluğu, gençliği an be an izleyiciler tarafından izlenmektedir.Ailesi, arkadaşları, işi ve evliliği bile aslında bir düzenektir, eşi bile sözleşmeli bir oyuncudur. Yaklaşık 30 yıldır yaşadığı herşey canlı yayında izleyicilere sunulmaktadır. Truman, bulunduğu kenti bir ada zannetmektedir ve bir gün öldüğünü zannettiği figüran babasını görünce bir şeylerden kuşkulanmaya başlar, ardından çevresinde olan biten şeylere dikkat kesilerek, kimi şeylerin belli düzenler içinde yer aldığını ayırt edip sorgulamaya başlar.

Truman bir oyuncu olduğunu bilmeyen oyuncudur.Truman’ın çevresindeki insan oğlu oyuna katılan figüranlardır ve izleyiciler de programın devam etmesini sağlayan kişilerdir.

Biraz beyin fırtınası yaparsak, bu şablonu en küçük alandan şöyle ki kendi yaşamımızdan, toplumsal yaşama ve daha da ötesine oturtmamız mümkündür ki hiç de eğreti durmayacak ve şaşırtıcı benzerliklerle, bizlerin de birer Truman olduğumuzu hayretle göreceğiz.

Bizler de Truman gibi bir yaşama doğduğumuzu, yaşamımızı yöneten ve yönlendirenlerin hazırlanmış bir düzeneğin parçası olduğunu, seçimlerimiz gibi görünen şeylerin aslında bir kurgu içinde sadece spontane gelişimine izin verilmiş şeyler olduğunu ve bizlerin de bunların farkına varmadan yaşadığımızı düşünebiliriz.

Ünlü düşünür Gurdjieff şöyle der: "Sen kendi durumunun farkında değilsin. Hapishanedesin. Bütün dileğin, eğer akıllı bir kimseysen, kaçmak olmalıdır. Hapishanedeki insanın, herhangi bir zamanda kaçma şansı olduğunda, önce, hapishanede bulunduğunu ayırt etmesi gerektiğini söyler aynen Truman’ın ancak, sahte dünyasının farkına varıp da kaçmayı düşünmesi gibi. Gurdjieff’e göre insan, şunu ayırt etmediği, kendisinin özgür olduğunu kabul ettikçe hiç kurtulma şansı yoktu. Hiç kimse ona, iradesi haricinde ve isteklerine aykırı olarak zorla yardımda bulunamaz, onu özgürlüğe kavuşturamaz.

Sevdiğim düşünürlerden biri olan Krishnamurti’de özgürlüğe değinirken, “İnsan özgür olmadıkça, kendi hakkında hiç bir öğrenemez. Kişi kendini herhangi bir düzeneğe, formüle ya da kavrama göre değil de, gerçekten olduğu gibi gözlemleyebilmek için, özgür olmalıdır.Zihinlerimiz koşullanmıştır. Bu kesin bir olgudur. Belirli bir kültür ya da toplum tarafından koşullanmıştır. Çeşitli izlenimlerden, ilişkilerdeki gerginlik ve çekişmelerden, ekonomiye, ortama, eğitime ilişkin etkenlerden, dinsel açıdan uygunluk sağlama çabasından vb. etkilenir.” , der.

Öğretilerin ve düşünürlerin vurguladığı, insanın uykuda olduğu gerçeği, ne yazık ki uykuda olan pek çoğumuz için farkına varamadığımız bir durumdur.alelade yaşamlarımızın bile bize ait olmadığı, aile, çevre, toplum, ekonomik ve siyasal sistemler tarafından oluşturulduğu gerçeğini göz ardı ederek bir nevi uyku içinde, uyuklayarak yaşamlarımızı sürdürmekteyiz.

Gurdjieff’in değindiği gibi, herkes kendi hapishanesi içinde Truman’ın sadece kendi adası içinde özgür olması gibi, kendi adalarımız içinde özgürüz.Yaşamın bütününü bu ada zannedersek bu ada içinde bir parça özgürüz. Ancak bu yine de, ne kadar inkar edersek edelim yaşamımızın sahte/kurgu/başkaları tarafından düzenlenen bir yaşam olduğu gerçeğini değiştiremez.

Kimi zaman Truman, kimi zaman onun kurgusal yaşamında yer alan oyuncular olabiliriz.Bu durumda da başkasının sahte yaşamının, gerçekmiş gibi görünen sahte öğeleri olarak yer alırız.Yine de bir hapishanede olma gerçeğinden kaçamadığımız adada, bu kez farkında olan bir Truman olarak yer alırız O’nun yaşamında. Her iki durumda da gerçekmiş gibi yaptığımız şeyler (farkında olarak/oyuncular ya da olmayarak/Truman) yaşadığımız yaşamlar bir kurgunun içinde yer alır ki özgürlüğün birinci adımı bunun farkına varmakla başlar.

Yaratılışçıların her zaman evrimcilere verecek cevabı var, bu ne kadar güzel bir şey biliyor musunuz? Çünkü bilim yaratılışçıların yanında, çünkü bilim desteksizce ortaya sürülen evrim teorisini sürekli delillerle yıkıyor. Darwin evrim teorisini ortaya atarken hücreyi içi dolu boş bir jöleden ibaret zannediyordu. Ne mikrobiyolojiden, ne genetikten, ne de DNA’dan haberi bile yoktu. Şimdi evrimci arkadaşımız DNA’nın yapısını ortaya koyan kişinin ateist olduğunu, eğer ateist olmazsa bu bilimsel devrimi ortaya koyamayacağını öne sürüyor! Üstelik asla tesadüflerle oluşamayacak kadar mükemmel bir yapı olan DNA’yı da evrime bağlıyor. 

Gördüğünüz gibi yine aynı şey yapılıyor. Yazılarımda hep söylüyorum, bilim ve dini sanki birbirinden apayrı göstermeye çalışıyorlar. Bir bilim adamının asla inançlı olamayacağı topluma empoze ediliyor. Sanki din geri kalmışlığı bilim ise medeniyeti, araştırmayı, geleceği temsil ediyor. Oysa gerçek tamamen farklı. Bilim ve din her zaman iç içe olmuştur. Bilim din ile yüzyıllar öncesinden bize bildirilen doğruları ve sırları keşfeder. Ki bilim hiçbir zaman Allah’ın gücünü, kudretini tam anlamıyla keşfedemez. Çünkü insan aklı Allah’ın aklının yanında kıyas bile kabul etmeyecek kadar zayıftır. Dolayısıyla keşfettiği her yeni buluşun ardından henüz keşfedilmemiş yepyeni bir buzdağı ile karşılaşır. 

Allah’ın yarattığı her şey o kadar mükemmel ve kusursuzdur ki, atom, hücre, DNA, protein… Hepsi başlı başına apayrı bir dünyadır. Bu mükemmel dünyanın içine biraz olsun giren bir bilim adamı gördüğü mükemmellik karşısında hayretler içinde kalır ve keşfettiği her şeyin tam yanında Allah’ı bulur. 

Dünyanın en önemli genetik uzmanlarından biri olan bilim adamı Dr. Francis Collins’te sekiz yıl önce insan DNA’sının şifresini çözdükten sonra Allah’a iman ettiğini açıklamıştır.  

Collins yaptığı büyük buluşun ardından, Allah’ın varlığını anlattığı kitabını kaleme aldı. Eylül ayında piyasaya çıkacak kitabıyla ilgili İngiliz Time dergisine konuşan 56 yaşındaki Collins, 30 yıl öncesine kadar ateist olduğunu ancak bundan sonra Allah’a inandığını söyleyerek, “Allah’ın var olduğuna dair rasyonel bir temel var ve bilimsel gelişmeler insanı Allah’a daha da yaklaştırıyor. Laboratuvarda çalışırken Allah’ı hissettim. Kesinlikle bizden daha büyük bir güç var ve ben O’na inanıyorum. DNA’nın şifresini çözmek beni Allah’a biraz daha yakınlaştırdı. Hastalıktan kırılan insan oğlu gördüm. Bilim onlardan umudunu kesmişti. Ama mucizevi olarak hayata döndüklerini gördüm. Bu da Allah’ın işidir” açıklamalarında bulunmuştur. 

İnsan genini çözmenin kendisine Allah’ın eserini görme fırsatı verdiğini söyleyen Collins, “Önemli bir buluş yaptığınızda o bilimsel çoşku anını yaşarsınız, çünkü onu araştırmış ve keşfetmişsinizdir. Keşfettiğim şey öyle bir şeydi ki, bu bilgiye daha önce hiçbir insan sahip olamamıştı. Fakat Allah onu her zaman biliyordu” dedi. 

Biraz aklı ve vicdanı olan her insan DNA’nın, hücrenin, mükemmel aminoasitlerin diziliminden oluşan proteinlerin, atomun, evrenin ve kainatın kendiliğinden oluşamayacağını bilir. Bütün bu mükemmellikleri araştıran, keşfeden, elektron mikroskobuyla hücredeki inanılmaz sistemleri inceleyen bilim adamları da Allah'ın sonsuz aklını, ilmini, gücünü, yaratışındaki sonsuz mükemmelliği keşfediyorlar ve buna iman ediyorlar. Dolayısıyla evrimcilerin bütün bilim adamlarını ateist gösterme çabaları tamamen boşunadır. Birçok ünlü bilim adamı yaptıkları keşifler sonucunda, gördükleri muazzam detayların asla tesadüflerle oluşamayacağını itiraf edip iman ettiklerini açıklamışlardır. Bundan sonraki yazımda Allah’a ve yaratılışa inanan bilim adamlarının kimler olduğunu sizlerle paylaşacağım. 

Blog sayfam: http://birgo.mynet.com/erkan-arkut-tan-guncel-yazilar 

Video sayfam: http://video.mynet.com/erkanarkut/videolari/liste 

(Yine…)

Göz alabildiğine maviydi gökyüzü ve bir o kadar maviydi deniz…

Hani avare gezen beyaz bulutlar olmasa, göğü denizden ayırt etmek mümkün olmayacaktı belki de…

Deniz bir suçlu gibi yavaşça kıpırdandı, gece hırçınlığından pişman, sevecen dalgalarla kumsalı okşadı…

…

Islak kumları avuçlarına doldurdu, ezdi ve ileriye doğru savurdu.

Gözü, nedensizce dalgaların ardı sıra silinen ayak izlerine takıldı…

(Yine…)

O an, önceki bir zamanda, tam da orada, aynı duyguyla, aynı şeyleri yaşamış ve aynı şeyleri düşünmüş olduğu sanrısına kapıldı…

…

Dejavu dedikleri bu muydu, yoksa hayat mıydı tekrarlanan?

Kim bilir belki de kadındı kendini tekrarlayan(!)

…

Öğrenmişti artık, yaşanmışlıklar sorgulanmazdı…

Sorgulamıyordu da, ama düşünceye mani olamıyordu ki insan…

O yüzden düşündü istemsizce; Sevilene adadığı ömrünü…

Sevdiklerini, vazgeçtiklerini, gidenleri, kalanları, uğrayıp geçenleri, hatta itiraf etmese de, nefret ettiklerini düşündü.

Parmaklarının arasından bir su gibi akıp giden yaşamını, iyi yada kötü olsun bir hazineden daha değerli anılarını düşündü…

Kederli olunca geçmek bilmeyen ve mutlu olunca bir anmış gibi geçiveren zamanı düşündü…

(Yine…)

Bir sonbahar, bir kış daha derken, bir bahar daha bitmişti işte…

Dünya aynı hızla dönüyor, güneş aynı sürede doğuyor-batıyor, mevsimler rutininde değişiyordu.

Ama zaman neden eskisinden daha hızlıydı, üstelik zaman, neden böyle pür telaştı?

Bu yüzden, biraz kırgın, biraz kederli, ZAMANa sordu:

"Nedir bu acelen?"

…

Bir yanda hızla geçen zaman, öteki yanda değişmek, gelişmek, en önemlisi yeniden başlamak diye bir şey vardı…

Ve o birinci defa; Kendini tekrarlamıyordu(!)

***

FLASH… FLASH… FLASH… YAZIYOOO YAZIYOOOO 

" Tutuklanan birinci orgeneral", " Bir birinci yaşanıyor" , "Orgeneral Balanlı tutuklandı ". 

Bütün Televizyonlar, radyolar, İnternet siteleri haber olarak geçiyordu. 

Bravo hızla gündem değişti. 

Bu haberleri son daki olarak büyük keyifle veren radyo ve televizyonlardan duyduk hepsi yayınlarını keserek, çok önemli gelişme olarak duyurdular. İşlerine mi öyle geliyor yoksa öyle yazmalarımı gerekiyor bilemiyorum. Hergün doğuda, güneydoğuda onlarca olay, şehit, bombalama oluyor fakat başlıklarda yer almıyor. Fakat İstanbul etiler'deki bombalama ülke gündemine bomba gibi düşürüldü, abartı inanılmaz boyutlardaydı. 

EVET, bu haber gerçekten çok çok önemli bir haberdi. Askerin kovanına bir çomak daha sokuldu. 

Yangından mal kaçırır gibi tutuklama yapıldı. İddia Eskişehir'de hanginizin yazdığı belli olmayan ve üstünde sadece bir Orgeneralin adı yazılı bir kağıt ve bir yazıdan yola çıkarak acelece tutuklama. Türk Polisi ve Savcısından hiç bir şey kaçmaz, Teröristler, katiller, dolandırıcılar, hırsızlar, devleti dolandıranlar hariç. 

Orgeneral Bilgin Balanlı'nın Ağustos ayındaki Yüksek Askeri Şurada (YAŞ) Hava Kuvvetleri Komutanı olmasına kesin gözü ile bakılıyordu. Bu tutklama ile bu terfi ENGELLENDİ. Orgeneralin yıllarca verdiği emek boşa gitti. Vatan için ölümü göze alan, askerlerimiz, düzmece belgelerle, senaryolar ile yok ediliyor. 

Deniz Kuvvetleri ve Hava kuvvetleri nerdeyse tamamen imha edildi. TSK'dan ses yok, Aman lütfen ses çıkmasın sabredin. Ses çıkarırsasınız aynı nakarat başlayacak MAĞDURUM, MAĞDURUM, MAĞDURUM. 

Hükümet askere bastırdıkça bastırıyor ama asker eskisi gibi hemen cevap vermiyor, sessiz kalıyor. Eski Genelkurmay başkanları kadar vatansever pardon Akp sever değiller anlaşılan. Askerden ses çıkmadıkça hükümet bastırıyor, son olarak Başbakanın "Asker eski asker değil" söylemi ile askerden bir mağduriyet ortamı yaratılmayacağı anlaşıldı galiba derken yinede durmak yok. Orgeneral Bilgin Balanlı adaletsizce, kanunsuzca düzmece belgeler ile tutuklandı. Vatandaş olak bu benim özgür düşüncem. Ortalıkta bu kadar askere baskı varken belgeleri ortada tutacak kadar saf ta olmazlar değilmi? Anlıyacağınız Sayın Balanlı THE END oldu. 

Bir vatandaş olarak senaryoları çok rahat görebiliyorum. Gerçekleri korkmadan çekinmeden dile getiren gazetecileri bir tarafa bırakarak, gözlerine at gözlüğü takmış, sindirilmiş, servis edilen haberleri gündeme getiren gazetecilerin açıklamalarını duyunca, yuh demeden edemiyorum. 2004 yılana ait bilgisayar disklerinden çıkan belgelerde 2007 yılında kurulmuş bir şirketin adının olması senaryo ve düzmece belgeleri çok net gösteriyor. Bunun gibi bir çok belge bilgisayarcı tabiri ile copy/paste şöyle ki kopyala/yapıştır mantığı ile herkesin sahte olduğunu anlayacağı sahte belgelere dayanarak askerlerin canına okudular. Herhalde bir savaş çıkınca, Senaryocularımız güzel bir senaryo yazıp, bilgisayarda oynatırlar. 

Önce senaryolar Kurtlar vadisi ile başladı, eski den olmuş olaylar senaryoda halkın beyni sokuldu, Senaryoda olan olaylar bir kaç gün sonra gerçek hayatta olmaya başladı. Dizi bir anda herkesin alaka odağı oldu. Sokakta herkes bir birine sorular sormaya başladı. 

1 nurama kim? 

Kırmızı kitap kimde. 

1 numara asker mi? 

Sonrada ERGENEKON, BALYOZ, AYIŞI ve GÖKKUŞAĞI çıkıverdi ortaya, rengarenk, belgeler, gizli tanıklar, kasetler, gömülü silahlar havada uçtu. Bunların Senaryo olduğunu bile bile yedirdiler tüm millete. Sam Amca emir verdi ve gizli ajanların yardımı ile sahneye kondu. 

12 Eylülün mimarları gene iş başında, O zaman dışarıdan seneryalorı yazıp uygulamaya alıyorlardı, şimdi içeriden bu operasyonu gerçekleştiriyorlar. 

Bir Türk vatandaşı , bir Türk olarak kendi kendimizin kuyusunu kazmamıza anlam veremiyorum. 

2002-2011 yıllarındaki senaryolar ile oluşturulan yapay gündemler ile Türkiye nereye getirildi. Hedef 2023 bir istikrar hedefi değil bir işaret. İlk oluşturulduğu günden beri dile getirdiğim getirilen Edisonun icadı yedi ışıklı ampül gibi. 

İrtica belgeleri. 

Açılım. 

CHP Kaset. 

MHP Kaset. 

Sırada ne var… Seçime daha 13 gün var. Oylar düşüyor, Senaryo servisler hızlanıyor. 

Altını çizerek söylüyorum 12 Haziran'a kadar büyük bombalar patlatılacak. 

Oylar düşüyor, 367 milletvekili çıkarma tehlike sinyalleri çalıyor. Söylemler ağırlaşıyor, söylenenin doğru olup olmadığına bakılmadan sarf ediliyor. Bel altı, bel üstü herşey yapılıyor. Yapılmayada devam edilecek. 

Sırada CHP var… Bekleyin CHP ile ilgili patlamalar gelecek… CHP li Çetin Soysal'ın söylediklerine kulak verin. 

Bu nasıl bir ahlak, saygıdan sevgiden yoksun bir toplum inşa edildi. 

12 Eylül 1980 öncesi manzaralar farklı kılıkta aramızda… 

Amerika 8 yıl önce ne demişti " 22 ülkenin sınırı ve rejimi değişecek" 

Allah hepimizin sonu hayırlı eylesin. 

Ali CANTAŞ 

Hani o meşhur amerikan filmlerinde uzaylılar dünyamızı istila eder, sonra içlerinden biri, bir adamın bedenini esir alır ve biz ekran karşısındakiler kendisini normal bir insan zannederken filmin ilerleyen sahnelerinde adamın donuk bakışları, yavaş yavaş konuşması ve ağır hareketlerinden içinde aslında bir uzaylı olduğunu anlarız ya. Hah işte son günlerde öyle bir film izliyor gibiyim ve içten içe korkuyorum: Başbakanımızı uzaylılar mı kaçırdı? 

Kendisinin gözlerini sabit bir noktaya dikip dakikalarca bakması, hiçbir zaman yüzünde herhangi bir duygu ne bileyim bir hüzün, sevinç, mutluluk, korku, öfke-öfkeli olduğu zamanlarda bile- ifadesi olmaması fduyuru beni işkillendiriyordu zaten bugün seyrettiğim bir haber ise iyice şüphelenmeme neden oldu: 

Başbakanımız aynı gün içinde üç tane miting yaptıktan sonra, iki tane de açılışa katılmış. Sadece bununla kalsa, bir de metro kullanmış. Günlerdir böyle bir bakıyoruz Antalya'da mitingte bir bakıyoruz Eskişehir'e gitmiş meydanlardan halka seslendikten sonra tvlerde Başbakan Siirt'te haberi sonra hoop Hakkari Van Adana sonra bir bakmışsın İstanbul'da seçim çalışmaları yapıyor. 

Ya başbakanımızın bedeni bir uzaylı tarafından istila edildi ya da kendisini gizlice klonladılar çünkü bAşık Olmaya türlüsü pek mümkün görünmüyor.:) 

Türk Hava Kuvvetlerinin 100. kuruluş yıl dönümünde İzmir Çiğli’de görkemli bir kutlama olacak.

Türk Yıldızları ve Solotürk’le katılacağımız gösterilere dünyanın sayılı ülkelerinden de gösteri ekipleri geliyor.

İzmirliler!

Bu şöleni kaçırmayın!

4-5 Haziranda Çiğli’de olun!

Türk Hava Kuvvetlerinin konuğu olun!

Gururlanın.

Kaç günlerdir meydanlarda, televizyonlarda kaset siyasetinin en hasını, siyasetin doğasını izliyoruz. Oysa hayatımızda her şey sansüre uğrarken seçimlere o sansürleri malzeme yapmak sansürden sayılmıyor. Dolayısıyla RTÜK bu olayları bizle beraber izliyor. 

Bu kadar ucuz mu? 

Çirkin şeyler bunlar diyesi geliyor insanın. Lakin kardeş siyasetin doğası budur. Ne gerek var şimdi hoca efendiyi adres göstermenin. Onun mevkii, makamı bunları yapmayı müsaade etmez. şöyle ki o kadar ki Bahçeli’ de kim oluyor derecesinde. 

*** 

Kim ne derse desin kardeş, 67 gazeteci içeride… 

Muhaliflik susturuluyor, korkutuluyor… 

Hepsi hayaldi, gerçek oldu. 

İşçiler, memurlar, öğrenciler hiç bu kadar çok sokağa dökülmemişlerdi. 

Özellikle TEKEL işçileri nasıl direnmişlerdi de kulaklar tıkanmıştı. 

Sonra Telekom’dan Petkim’e ne çok özelleştirmeler yapıldı. 

Ne güzel,  

Hepsi hayaldi gerçekleşti. 

ÖSYM’de şifre filizleri meyve verdi. “Var ama çekilmedi.” 

Mailleri kaale almayanlar, mailler toplamıyla Ergenekon, Balyoz, Çekiç, Pense, Tornavida vs. yaptılar. 

Hepsi hayaldi gerçek oldu. 

Çok şükür! 

Darbeciler halk oylaması maddeleriyle yargılanacak deyip unuttular… 

Sendika, toplu sözleşme diye emekçileri ne güzel pışpışladılar. 

Yetmez ama evet dediler. 

Vay be! 

Ne hayaldi gerçek oldu. 

Bunca yıl usta görünümlü çıraklar ne güzel ustalık yapmışlar. 

“Ananı da al git” den “Askerlik yan gelip yatma yeri değil” lere kadar tutun da “ucube” görünümlü heykele kadar ustadan azarlar başlığıyla siyasi tarihimize yazıldı. 

Sonra kim derdi bir emniyet müdürü kitap yazacak da içeri atılacak diye. Ardındansa yayınlanmamış kitap toplatılacak. 

Evet… Evet… 

Hepsi hayaldi gerçek oldu. 

Yoksulluk ve açlık sınırı altında kalan asgari ücretle geçinme sanatı yapanlar. 

Kuru bakliyattan tutun da kömüre kadar dağıtılanlar gerçeği yansıtırken, biz hala oturmuş kanaldan nasıl bir rant sağlanacak düşünemiyoruz da buna iktidar imzası diyoruz. 

Sonra nasıl oluyor da bursla okuyan çocuklar, milyon dolarcık gemicikler almışlar üç maymunu oynuyoruz. 

Bu nasıl bir hayaldi de böyle gerçek oldu. 

Çok şükür, doymaya çalışıyoruz ya o yetiyor bize. 

İhracatın tavan yapması, GSMH’nin bir Allah kuruşu reelde artamaması… 

Dış borç, iç yiyişmeler… 

AB’ye trip atmalar. 

Çok şükür! 

Hepsi hayaldi gerçek oldu. 

Günbegün akaryakıta kuruş kuruş zam yapılması… 

Batıda “one munite”le Ortadoğu’da kahraman duyuru edilmeler. Sonra Kaddafi’nin elinden ödül almalar… 

Hepsi ama hepsi hayaldi, gerçek oldu. 

Ohh… Ne güzel. 

*** 

Son 9 yıldır yapılmayan ne varsa şimdi hepsi seçim meydanlarında. şöyle ki bu demek oluyor ki iktidar kendi yapacaklarını anlatırken neler yapmadığıyla çıkıyor karşımıza. 

Yok… Yok, yapacaklardı da zaman yetmedi bence baksanıza hayallerimiz hep gerçek. O yüzden olsa gerek böyle hayal-et gibi dolaşmamız. 

Düşünüyorum… Düşünüyorum… 

Onca insan açlık sınırının altında yaşarken, işsizlik çağın hastalığı sayılmışken… 

Acaba diyorum, kimlerin hayalleri gerçek oldu. 

Kaynak, Alıntı: cakmaktasi.blogspot.com 

cakmaktasi.wordpress.com 

-Blog -kelimesi çok kötü oturdu dilimize…

Türkçeleşelim derken gittikçe Frenkçeyle sarmalanıyoruz…

Kendimize yabancılaşıyoruz…

Günce kelimesi ,çok hoş geliyor kulağa;ama buradaki amacımızı tam yansıtamıyor .

Günce…

Günlük..

Haftalık..

Eğlence..

Anı notları gibi…

Yok misyonumuza ters…

Eskidendi o…Anı defteri tutmak gibi…Günlük yazmak…Şimdi kaç kişimiz kaldı…günlük yazan…Maşallah…

En yenimiz bile MB ye bir dalıyor…PİR dalıyor..Veriyor…veriştiriyor…Siyaset,sanat,zanaat,ziraat,nebatat…. harman oluyor…

Bu kadar yiğidin harman olduğu yerde…Günce hafif kalıyor…Blog da öyle…

Günlük…Blok…

Gerçekten hafif kalıyor…Blok kelimesi de tuğla blokları gibi çok kaba…

Çorumlunun, İstanbuldan dönüp de İstanbul konuşmasını eleştirdiği gibi:

-İstanbul eeyyii…Pek güzel emmme…Dilleri pek GUBAT canım.- demiş…

Karadenizli kibarlaştırmıç: -Pilok -diyor…

-Kaç piloğun var hemşerum…

-Piloğun kadar konuş…

-Fazla piloğun var mı…ıccık ver…

-Vallahi…Bir piloğum kaldı…Oni da emiceme saklayrum…demiş…

Bu olayın hamsi fıkrası çok komiktir…Haçan burada yazamayrum…Mektubumun zarfını kapatmış bulunayrum…

YSK başkanı gibi -Yerim dar demeyeceğum…

750 adet yazıya kafa yormuşum…İyi ki kafayı yememişim…

Hergün ,bir kuruş almadan makale yazan yazarların kafalarında bir tahtanın eksik olduğuna inanırım…

İyi ki biz -Pilok yazayruz…

Yine de adını değiştirelim…

-Her Telden -diyelim en iyisi…

-Hilal-ı Ahmerden Yurttan Sesler…-

Sadete gelelim şimdi…Amaç hava atmak…Kendini göstermek..753 blok yazdığımın reklamını yapmak…

753 blok yazmışım…Kendimi kutluyorum…

Okurlarımı da sabırlarından dolayı kutluyor,haklarını helal etmelerini diliyorum.